HazA�r Ata’yA� UnutmamA�AYken

Diken de batar. Parmak da kanar. A�lA?r de kiAYi. Sonraki buluAYmalar iA�in.

Bir gA?n bana bir AYey oldu. Kendimi hafif hissettim. AAYA�rlA�ksA�z olduAYumu sandA�m. Aman deyip geA�iAYtiriverdim. YattA�AYA�m yerden kalktA�AYA�mda demir A�zgaralA� tahta pervazlA� pencereden ileride tanA�dA�k olmayan sA�radaAYlarA� gA�rdA?m. ArdA� deniz olmalA� ki iyot kokusu vardA� etrafta. Potinlerimi giydim. A?stA?me kalA�nca siyah bir parka aldA�m. DA�AYarA� A�A�ktA�m. SoAYuk yA?zA? kesmesine raAYmen kA?A�A?k kar birikintilerinin A?zerinde oynayan A�ocuklar vardA�. Kimisi kasketli baldA�rA� A�A�plak, kimisi gA?zel elbiselerle giydirilmiAY saA�larA� yapA�lA� kimisi de uzaktan izleyen heybeli A�ocuklar…
a�?Girin bakayA�m iA�eri, A?AYA?yA?p hasta olacaksA�nA�z,a�? desem de takmadA�lar beni A�ok. GA?ldA?ler sadece. El salladA�lar. Ben de onlara el salladA�m. Belki de beni anlamamA�AYlardA� ama gA?lA?msemeleri yeterliydi benim iA�in, varsA�n anlamasA�nlardA�. YA?rA?dA?AYA?m ince uzun sokakta benim gibi bir sA?rA? insan vardA�. Kimi yaAYlA�, kimi genA�, kucaAYA�nda bebekli kadA�nlar kendi yollarA�nda yA?rA?yordu. Nereye gideceAYimi biliyormuAY gibi istifimi bozmadan devam ettim. A�ardak balkonlu kA?A�A?k bir evin A�nA?ne geldiAYimde durdum. Evin A�atA�sA�ndan sarkan A?zA?m salkA�mlarA�nA�, bahA�esindeki meyve aAYaA�larA�nA� ve iki koca kA�peAYi gA�rA?nce aradA�AYA�m adresi bulduAYumu anladA�m. BahA�eye girince kA�pekler de yerlerinden kalkA�p yanA�ma geldiler. Ses A�A�karmadan sevdirdiler kendilerini. KapA�yA� A�aldA�m. Bir kaA� saniyeye aA�A�ldA�.
a�?A�AYte buranA�n da bu gA?zelliAYi var. Herkese ayA�racak bolca zaman var. HoAY geldin. GeA� iA�eri.a�?
a�?Siz AtatA?rk mA?sA?nA?z?a�?
a�?Mustafaa��yA� tercih ederim.a�?
a�?A�mrA?m boyunca sizinle tanA�AYmayA� bekledim.a�?
a�?Desenize A�mrA?nA?z buna ifa etmedi.a�?
GA?ldA?k. KonuAYmaya devam etti.
a�?NasA�l buldunuz burayA�?a�?
a�?Bilmiyorum sanki hafA�zama kazA�nmA�AY gibiydi. A�ok zorlanmadA�m.a�?
a�?Ne gA?zel. A�A�inizi A�sA�tmasA� iA�in birer kadeh?a�?
Bakarken A�yle mavi bakA�yordu ki ateAYin kavA� halt etmiAYti yanA�nda.
a�?A�ok isterim.a�?
A�ki suyu karA�AYtA�rdA� ve ab-A� hayatA�nA� elde etti kendi dediAYine gA�re. BardaklarA� masaya koydu. KonuAYmaya baAYladA�.
a�?Biliyor musunuz? Ben de bugA?n A�ldA?m.a�?
a�?Biliyorum,a�? dedim. a�?Sizi tanA�dA�ktan beri, bugA?n benim gibi insanlar da yaAYadA�klarA� sA?re boyunca A�ldA?ler.a�?
a�?AbartA�yorsunuz beyefendi,a�? dedi. a�?Ben bugA?n gerA�ekten A�ldA?m. Buraya gelmeden A�nce neredeydiniz hatA�rlar mA�sA�nA�z?a�?
a�?Evet, Ankaraa��da. Evimde.a�?
a�?ArtA�k orasA� sizin eviniz olmayacak biliyorsunuz deAYil mi?a�?
a�?Fakat? NasA�l bilebilirsiniz ki bunu?a�?
a�?HiA�biriniz, hiA� bir AYey yapmayA�p binlerce emekle oluAYturulmuAY cumhuriyetimizi kollamadA�nA�z. RakA�sA�ndan yudumladA�. Neyse geA�ti artA�k.a�? BardaAYA�nA� kaldA�rdA�. a�?Zor ama gA?zel olan geA�miAY gA?nlere,a�? dedi.
a�?A?zgA?nA?m dedim. UtanA� iA�indeyim karAYA�nA�zda.a�?
a�?Sizi suA�lamak bize bir AYey kazandA�rmayacak. AyrA�ca siz sadece kalabalA�kta bir damlaydA�nA�z. SuA�unuz olsa olsa deniz olmaya A�alA�AYmamanA�z olur. Beni sevmeyebilirsiniz. Beni istemeyebilirsiniz. Ama size bA�raktA�AYA�mA�z bu memleketi koruyamamak… Onca kiAYinin borcunu bA�yle mi A�deyecektiniz?a�?
a�?Ben ne diyeceAYimi bilmiyorum, haklA�sA�nA�z.a�?
Durulduk bir mA?ddet. Ama sadece bir mA?ddet.
a�?BakA�n,a�? dedi. Bu rakA�yA� niye iA�erim bilir misiniz?a�?
a�?SA�kA�ntA�larA�nA�zla baAY baAYa olduAYunuz iA�in mi?
Sesi keskinleAYti.
a�?HayA�r! Ben sadece en gA?zeli olduAYuna inanA�rA�m rakA�nA�n. Asla yalnA�z olduAYum iA�in iA�medim bunu. A�A?nkA? hiA� yalnA�z olmadA�m. VatandA� benim ailem. HalktA� evlatlarA�m. Lakin siz beyefendi, siz yalnA�z olduAYunuzu dA?AYA?ndA?AYA?nA?zde en bA?yA?k hatayA� yaptA�nA�z. Siz ve sizin gibi vatan evlatlarA� hiA� yalnA�z deAYildiniz ama bunu gA�remediniz. Azimdi. RakA�nA�zA� bitirdiyseniz gidiniz. GA�rA?yorum ki yapacak A�ok iAYiniz var.a�?

GA�zlerimi aA�tA�m. Doktorlar baAYA�mda eAYilmiAY beni inceliyorlardA�. SanA�rA�m geri gelmiAYtim A�lA?mden. YarA�m kalan iAYi hep beraber birlikte baAYarmak iA�in.

BugA?n matem gA?nA?, yas gA?nA?, en azA�ndan bizim iA�in bA�yle. Cumhuriyeta��imizin kurucusu son yA?zyA�lda yetiAYtirdiAYimiz en A�nemli dehamA�z BaAYkomutan Gazi Mustafa Kemal AtatA?rka��A? kaybetmemizin 78. YA�l DA�nA?mA?. Sadece her yA�l dA�nA?mA?nde deAYil her gA?n A�zlemle andA�AYA�mA�z AYu zamanlarda birlik ve beraberliAYimizi pekiAYtirmemiz gerektiAYini hatA�rlamakla yA?kA?mlA? olan bizler, onun A�nA?mA?ze tuttuAYu A�AYA�kla her tA?rlA? karanlA�kta aydA�nlA�AYA� yakalamakla mA?kellefiz. Seni saygA�yla,minnetle,A�zlemle anA�yoruz ve aA�tA�AYA�n yolda gA�sterdiAYin hedefe durmadan yA?rA?yeceAYimize and iA�eriz.

gA�lge – yayA�n 13

Evden A�A�kmA�AYtA�m akAYam. Tamamiyle boAY bir gA?n geA�irmiAYtim HiA�bir iAY yapmamA�AY sadece yatakta dA�nA?p durmuAYtum. Yemek dahi yememiAYtim. Elimde bir adres ile yA?rA?yordum yolda. AracA�mA� kullanmak aptallA�k olurdu A�A?nkA? kameralara el sallayA�p

“Merhaba ben A�ldA?rdA?m katil benim” demekle aynA� AYeydi bu.

Cebeci Mahallesi Tellikaya Sokak No 64/2… Bu adreste beni bekleyen daha doAYrusu beklemeyen birisi vardA�. AklA�mda dA?n geceki konuAYmalarla metroya kadar yA?rA?dA?m.

“Otur otur AYaAYA�rma. Duymak isteyeceAYin bir hikayem var.”

Cebinden bir Winston paketi A�A�kartA�p yaktA�.

“A�A�eride sigara iA�mem umarA�m rahatsA�zlA�k vermez.”
“A�A�ebilirsin.”
“TeAYekkA?r ederim.”

AksanA� geldikten beri az bir AYey dA?zelmiAY idi kA�zA�n.

“Dinliyorum seni.” dedim. “Ne iA�in geldin? Sinem’i arayalA�m merak eder ama ne diyeyim nasA�l aA�A�klayA�m senin burada olduAYunu?”
“O beni Joseph’leyim sanA�yor. Merak etme. Hatta telefonumda atmak iA�in birkaA� fotoAYraf var bile yedekli.”
“Joseph kim?”
“Stalin… Joseph Stalin.”
“Komik deAYil. Sinem’i arA�yorum. Merak eder seni.”
“EAYer ararsan ama seni kimin ipten aldA�AYA�nA� A�AYrenemezsin ve hikayeyi sana asla sA�ylemem.”

TatlA� ve sinsi bir gA?lA?AY yayA�ldA� suratA�na yine. Bu kadar kA?A�A?men bir kA�zdan bu kadar ses A�A�kmasA� bana anormal gelmiAYti. Bir AYey diyemedim ama dediklerimin A?stA?ne. A�A?nkA? her defasA�nda aAYzA�mA� aA�tA�rmA�yordu hareketleri. A�nce tabancalarA�m, AYimdi de bunlar.

Metroya geldiAYimde baAYA�mda ara sA�ra bA�A�ak saplanmA�AY gibi aAYrA�lar giriyordu. SanA�rA�m aA�lA�k ve sigara midem ve ciAYerlerimde isyan baAYlatmA�AY ve bu isyana baAYA�m da aAYrA�yarak eAYlik edecekti. Ama hala konuAYmalar gitmiyordu kafamdan, gidecek gibi deAYildi.

“Pekala. Dinliyorum seni. Ne biliyorsun?”
“A�A�ecek bir AYey de mi ikram etmeyeceksin? NasA�l misafirperverlik bu?”
“Sadece bira ve su var.”
“Su alayA�m bir bardak.”

GetirdiAYim suyu iA�erken anlatmaya baAYladA�.

“Azimdi sen diyorsundur bu kA�z nereden A�A�ktA�? Eh benim de bir hikayem var ama A�ncelikle senin hikayeni halletmemiz lazA�m. Ama dediAYim gibi A�ncelikle AYu masadaki yavrucaklarA� hiA� saklayamamA�AYsA�n. EAYer yanlA�AY ellere geA�seydi kA�tA? AYeyler baAYA�na gelebilirdi. Ama mutlu olabilirsin A�A?nkA? benim elime geA�ti.”

AmaA�sA�zca “teAYekkA?r ederim” dedim.

“Ne demek? Senin de bana bir iyiliAYin olur A�deAYiriz. Biliyor musun? Hava alanA�nda aslA�nda sana bir yakA�nlA�k hissettim. Abim gibisin. Belki de o yA?zden sana karAYA� biraz meraklA� oldum iyi ki de olmuAYum.”

“Galina, asA�l konuya gelir misin? Dalga geA�me ama A�nemli bir konu bu benim iA�in. Ne anlatacaksA�n?”
“Pekala, baAYlA�yorum. OlayA�n yaAYandA�AYA� gece ruh halim biraz kA�tA?ydA?. Dedim ya abime benzettim seni biraz o yA?zden seninle konuAYmak istedim. Normalde A�ok sarsmamalA� bA�yle AYeyler beni yapA�m itibarA� ile ama A�zlemiAYtim abimi. Sinem abla o akAYam eve gelir gelmez uyudu. Ben de ona not yazdA�m “dA�AYarA� A�A�kA�yorum” diye. Buraya daha A�nce geldiAYimizden dolayA� araA�la nasA�l gelindiAYini biliyorum. GA?venli dolaAYayA�m diye aracA� almama bir AYey demiyor Sinem abla. Ben de buraya geldim bA�ylelikle. AA�A�kA�asA� biraz kararsA�zdA�m kapA�ya kadar geldiAYimde hatta geri dA�nmeyi de dA?AYA?ndA?m ama yA?rA?rken balkondaki tA?l perdenin A�tesinden bazA� AYeyler gA�rdA?m. Bir adam ve bir kadA�n evin iA�inde dolaAYA�yorlardA�. A�nce adamA�n arkasA� dA�nA?ktA? ama yerinden ayrA�lA�nca karAYA�sA�nda bir kadA�n olduAYunu gA�rdA?m. KoltuAYun A�nA?nde duruyorlardA� iAYte. Sonra adam oradan ayrA�ldA� evi dolanmaya baAYladA�. AynA� AYekilde kadA�n da dolanmaya baAYladA�. Ama adam senin gibi deAYildi. Yani sana benzemiyordu. YanlA�AY balkon mu diye AYu yukarA�daki boru A�A�kA�AYA� var ya. Ne diyorsunuz ona?”

“Davlumbaz.”
“A�AYte neyse onun orada bir yanA�k izi vardA� balkonunda ona baktA�m doAYru yer mi diye. DoAYru ev, senin evinmiAY iAYte burasA�.Joseph’i aradA�m hemen.”
“Joseph kim?”

A�kinci kez adA� geA�en bu eleman da yeni tA?redi. Joseph…

“Bir arkadaAYA�m ama Sinem ablaya sA�yleme tamam mA�? Rusya’dan bir arkadaAYA�m. Hatta hiA� kimse bilmese A�ok iyi olur. TA?rkiye’de kaA�ak kalA�yor. Sonra anlatA�rA�m onu da olur mu?”

KA�z gizem doluydu. A�ok gizem doluydu hem de ama belli ki yardA�ma ihtiyacA� vardA�. Bunun iA�in de yardA�m ediyordu.

“BayaAYA� bir dolaAYtA�lar evi. DA�AYarA�sA� karanlA�k olduAYu iA�in beni gA�remediler. Ben de A�ok net gA�remiyordum iA�erisinin A�AYA�AYA� loAY olduAYu iA�in. Sonra adam kadA�nA�n A?stA?ne doAYru yA?rA?dA? biraz o an gA�rA?AYA?mden A�A�ktA�lar. Bir daha girdiklerinde kadA�n bayaAYA� vurmaya A�alA�AYA�yordu adama yumruk filan sallA�yordu.”

Belki de gerA�ekten abisinin yerine koymuAYtu bilmiyorum.

“Pekala AYimdilik bu aramA�zda bir sA�r ama sonra anlatacaksA�n bana.”
“Tamam,” dedi.
“Peki sonra ne oldu?” diye devam etmesini istedim.
“Sonra adam kA�zA� kollarA�ndan tuttu. Azu karAYA�daki odaya gA�tA?rdA?,” dedi.
“Yatak odama yani.”
“Evet. BayaAYA� bir sA?re kaldA�lar ama ayrA�lmadA�m ben buradan. Joseph’i bekledim.

Sonra Joseph geldi. A�kimiz beraber izlemeye baAYladA�k olanlarA�. Adam iA�eriden A�A�ktA�. Bir mA?ddet etrafta ne idA?AYA? belirsiz hareketler yaptA�. Etrafta dolandA�, koltuAYa eAYildi bir AYeyler yaptA�. Elinde bir cisim tuttuAYu belliydi ama ne olduAYunu anlayamadA�k. Ama kA�z A�A�kmadA� iA�eriden. Sonra adam balkona doAYru yA�neldi. Bu esnada Joseph beni kenara A�ekti. EAYer geA� kalsa adam bizi de gA�rA?rdA? heralde. Balkonun yanA�ndaki kolona saklandA�k. Adam balkondan atladA�. Onun A?stA?ne Joseph adamA� bacaAYA�ndan tutup yere yatA�rdA�. Sonra da adamA� bir yumrukta bayA�lttA�. Zaten A�ok da kuvvetli bir AYey deAYildi. Bir de sanA�rA�m o an madde almA�AYtA�. Onun da etkisiyle artA�k A�uval gibi oldu.”

Metrodan indim KA�zA�lay’da. A�zimi daha fazla metro kameralarA�na vermemek iA�in bir taksiye bindim. Elimdeki adrese yakA�n bir ara sokakta inecektim. Taksici neyse ki konuAYkan taksicilerden deAYildi. Ama saA�ma sapan bir takA�m muhabbetinin yanA�ndan da geA�miAY bulunduk. Taksinin arka camA�nda AnkaragA?cA? armasA� vardA�. Adam da hararetle bana AnkaragA?cA?’nA? savunuyordu. Ben ise onu dinlemiyor Galina’nA�n dediklerinin kafamda A�A�nlamasA�nA� dinliyordum.

“Ben hemen araca koAYtum ve bagaj kA�smA�nA� Joseph’le adamA�n bulunduAYu yere A�evirdim. AdamA� bagaja koyduk sessizce. Sonra Joseph’in kaldA�AYA� mA?AYtemilata getirdik. AdamA� ayA�ktA�rdA�k. A�nce baAYA�rmaya filan kalkA�AYtA� ama korkuttuk biraz. A�lk bir iki gA?n konuAYmadA�. Ben yokken de konuAYmamA�AY. Joseph bayaAYA� uAYraAYtA�AYA�nA� sA�yledi. Ama konuAYturamamA�AY eAYer daha A�nceden konuAYsaydA� senin o kadar acA� A�ekmene de gerek kalmayacaktA�.”

“Silahlar? OnlarA� nereden aldA�n?”
“Dedim ya A�ok aA�A�kta bA�rakmA�AYsA�n. GizlediAYini dA?AYA?nmA?AYsA?n ama ben bir asker kardeAYiyim ve bir polis onlarA� rahatlA�kla bulurdu. Bu yA?zden Joseph adamA� bayA�lttA�AYA�nda iA�eri girip aldA�m. EAYer onlarA� da bulsalardA�…”
“TeAYekkA?r ederim tekrardan. Benim iA�in uAYraAYtA�n ama hala merak ettiAYim AYeyler var. BunlarA� Joseph’le beraber yapmA�AYsA�n, muhtemelen mezarlA�k kA�smA�nA� da onunla yaptA�n onu da anlatmanA� istiyorum ve ses kayA�t cihazA�ndaki o elektronik ses…”
“Ses benimdi. Joseph bilgisayarda oynadA� sesle. Tespit edilemeyecek AYekilde frekansA�nA� bozdu.”
“Niye sadistA�e konuAYtun diye sormalA� mA�yA�m?”
“SadistA�e konuAYturdu A�A?nkA?. KonuAYturdular hatta. Sende olan daha doAYrusu mahkemeye gelen kaset buzdaAYA�nA�n sadece gA�rA?nen kA�smA�. AyrA�ca sana o kadar eziyet etmemeliydiler. Hele o polis komiser. AdA�nA� bilmiyorum. Ama sana hak etmediAYin kadar kA�tA? davrandA�.”
“Sen nereden biliyorsun?”
“Sinem abla anlattA�. Ama o nereden biliyor bilmiyorum.”

KadA�nlarA�n aAYzA� hiA� mi durmaz? Her AYeyde bir aktarma olur mu? SanA�rA�m bA�yle hepsi.

“Ne yaptA�n da konuAYtu Zafer?”
“Bir erkeAYin en hassas bA�lgesini daAYlamak istersen ne yapar o erkek?”
“A�yi fikir bulmuAYsun.”
“TeAYekkA?r ederim.”
“Peki ya mezarlA�k?”

Tellikaya Sokak numara 64’A?n A�nA?ndeydim. GiydiAYim siyah uzun deri yaAYmurdan sA�rA�lsA�klam olmuAY saA�larA�m birbirine karA�AYmA�AYtA�. AradA�AYA�m dairenin A�AYA�AYA� yanA�yordu. Evdeydi muhtemelen aradA�AYA�m kiAYi. KaAYA�nA�yordu ellerim. Yine o anlardan birisini yaAYayacaktA�m. HeyecanlanmA�AYtA�m. ApartmanA�n A�nA?nden adA�mlarA�mA� yavaAYA�a giriAY kapA�sA�na doAYru atmaya baAYladA�m.

“Tamamen seveceAYini dA?AYA?ndA?AYA?m bir AYey.”
“NasA�l yani?”
“A�yi bir gA�steriden hoAYlanacaAYA�nA� dA?AYA?ndA?m.”
“Birini sadistA�e herkesin gA�zleri A�nA?nde A�ldA?rmekten mi hoAYlanA�rdA�m ben?”

Merdivenleri yavaAY yavaAY A�A�ktA�m. Tok, tok , tok… A�A�plak bir tahta kapA�nA�n A�nA?ndeydim.

“YaptA�AYA�n bu deAYil miydi zaten senin?”
“Neyi kastettiAYini anlamadA�m.”
“Kaan diyorum. Kaan Cankanat deAYil mi?”

Zili A�aldA�m. KapA�nA�n gA�zA?ne parmaAYA�mA� bastA�rdA�m. KaranlA�k basacaktA� evi.

“Nereden A�AYrendin?”
“A�AYtahla yapA�tA�nA� soran bir katili tanA�rA�m elbette. DeAYil mi abi?”

KapA� aA�A�ldA�. KapA�yla beraber gA�zler de.

“A�yi geceler GA?ldeniz BaAYkomiser…”

gA�lge – yayA�n 12

12

Katil mi HA�rsA�z mA�

A� A� A� A�MezarlA�kta yaAYananlar gazetelere A�A�kmA�AYtA� ve artA�k ismen bilinen masum fenomen rolA?nde YiAYit Yaver vardA�. OlayA�n A?stA?nden iki hafta geA�mesine raAYmen hayatA�m fiziksel olarak durgunlaAYsa da kafam durgunlaAYmamA�AYtA�. Bu esnada arkadaAYlarA�m yanA�mda olmuAY olamasalar bile telefonla aramA�AYlardA�. Bir travma yaAYamayA� kendime hiA� yakA�AYtA�ramadA�AYA�mdan saAYlam bir duruAY sergiledim ama kafam allak bullaktA�. CevapsA�z sorular o kadar A�oktu ki… Kimdi beni kurtaran o ses kaydA�nA� alan kiAYi? Evdeki silah dolabA�ndan benim silahlarA�mA� alA�p getirmeyen kimdi? Bundan sonra ne olacaktA�. Gitmedim iki hafta iAYe. A�zinli idim bu sA?re iA�erisinde ama mental olarak daha fazla yorulmuAYtum. Belki iAYe gitmem kafamA� daAYA�tmamA� saAYlayabilirdi. Bu yA?zden aracA�ma binip ofisin yolunu tuttum.

Ofise geldiAYimde insanlar bana bir yabancA�ya acA�rlar gibi bakA�yorlardA�. Uzak duruyorlardA� benden. Korkarak konuAYuyorlardA� benimle. Belki hala benim bir katil olabileceAYim gerA�eAYini dA?AYA?nA?yorlardA�. Evet bir katildim ama bu dA?AYA?nce eAYer yer edecekse kafalarA�nda doAYru bir sebepten dolayA� etmeliydi. Vakit A�AYleden sonrayA� geA�erken proje ekibinden Bora geldi yanA�ma.

A� A� A� A�”Abi naber? Toparlayabildin mi?”
“A�yidir be Bora az A�ok toparladA�k. Siz ne yaptA�nA�z ben yokken? Projede sona gelindi mi?”
“Geldik abi. Gelecek hafta prezentasyonunu yapacaAYA�z.”
“Benim neden haberim yok peki bundan? Kimse bir mail atma gereAYi duymadA� mA�?”
“Abi sen yapmayacaksA�n prezentasyonu maalesef.”

A� A� A� A�A�ocuk alenen bakmaya A�ekiniyordu.

A� A� A� A�”A�A�kar aAYzA�ndaki baklayA� Bora.”
“Abi, olay olduktan sonra Arda Bey projenin baAYA�na beni atadA�. Prezentasyona da onunla beraber gideceAYiz.”
“Tamam da 8 ay boyunca benim gA?ndA?zle gecem karA�AYtA�. Benim kendi planA�mA�n kendi emeAYimin ekmeAYini AYimdi Arda Bey mi yemek istiyor?”
“AslA�nda AYA�yle geliAYti abi. Bu olay duy…”

A� A� A� A�SA�zA?nA? bitirmesini beklemedim. Masamdan kalkA�p soluAYu Arda denen sA�fatsA�z pezevengin odasA�nda aldA�m. KapA�yA� tA�klattA�ktan sonra gir demesini beklemeden girdim iA�eri. Arda’da bir anlA�k AYafak attA�. Toparlamaya A�alA�AYtA�.

A� A� A� A�”HoAY geldin YiAYit.”
“Gelmedim Arda Bey. Projeyi benden alA�p Bora’ya vermiAYsiniz. A?stelik sunuma da gitmiyorum. Ne demek bu Arda Bey? O projeye ben emek ettim. Bu yaptA�AYA�nA�z nasA�l bir harekettir?”

A� A� A� A�Arda korkmuAYtu. KonuAYtu.

A� A� A� A�”OlaylarA�n geliAYmesi A?zerine iAYlerin aksamamasA� iA�in bA�yle bir karar aldA�m.”
“Benim neden haberim yok?”

Arda zorlanA�yordu konuAYmakta.

A� A� A� A�”KorkmayA�n Arda Bey. Ben A�ldA?rmedim o maktA?lA?.” Ama sen listeme girmeye ilk aday oldun Arda tebrikler.
“AdA� bu kadar duyulmuAY birinin AYirketimde A�alA�AYmasA� iyi bir AYey olmayacaktA�. Bu yA?zden iAYten A�A�kartA�ldA�n. Gelince sana sA�yleyecektim. Ama AYimdi A�AYrenmiAY oldun. A?zgA?nA?m, YiAYit. Muhasebeye uAYrayA�p tazminatA�nA� alabilirsin.”

A� A� A� A�HiA�bir AYey demedim. Sinirimi geri A�ektim. RahatlamA�AYtA�m aslA�nda. MasasA�nA�n A�nA?ndeki koltuAYa oturdum. OdasA�nda gizli kamera var mA�ydA� bilmiyorum. Ama iAYi riske atamadA�m. FA�sA�ltA�larla iA�imden gelenleri Arda’ya sA�raladA�m.

A� A� A� A�”Senin gelmiAYini geA�miAYini doAYduAYun topraklarA� sikeyim Arda. Senin o her sabah hangi ineAYe yalattA�AYA�n bilinmez saA�larA�na sA�A�ayA�m. Bu AYirket benim sayemde bir yerlere geldi. O geldiAYi yerlerde kA�A�A�ndan kan aksA�n Arda. SA�A�A�lmA�AY piA� kurusu. Senin o gA?lA?nce kapanan gA�zlerine sokayA�m da kA�r ol davul suratlA� dA?mbA?k.”

A� A� A� A�Yerimden gA?lA?mseyerek kalktA�m. KapA�yA� aA�tA�m. Sessizce kapatA�rken Arda’nA�n suratA�nA� gA�rdA?m. KA?A�A?k gA�zleri de aAYzA� kadar aA�A�ktA�.

A� A� A� A�Masamdan gerekli eAYyalarA� el yordamA�yla yanA�ma aldA�ktan sonra aracA�ma doAYru yA?rA?dA?m. Cep telefonumdan Ender’i aradA�m. GeA�meden aA�tA�.

A� A� A� A�”SA�yle kanka. A�AYteyim.”
“MA?sait deAYilsen sonra arayA�m.”
“Yok oAYlum sA�yle.”
“Hani AYu senin bahsettiAYin iAY var ya.”
“Ee?”
“Bana yer var mA�?”
“NasA�l yani? A�AYten mi ayrA�ldA�n?”
“Evet. Yer var mA�? Para filan sA�kA�ntA� deAYil. A�stiyorum iAYi”
“OAYlum hA�zA�r gibi yetiAYtin lan resmen.”
“Niye ki?”
“Sermayede biraz sA�kA�ntA� var ve AYu an ortak arA�yorum. AA�A�kA�asA� bulamazsam iAYi de teslim edemeyeceAYim ve bA?tA?n her AYey patlayacak.”
“Ne kadar lazA�m?”
“Bu ay iA�in on beAY bin euro.”
“A�A?AY amA�na koyum.Ne iA�in bu gider?”
“Kanka fazla da, deAYecek bir AYey.”
“AkAYam sana geleyim mi o zaman konuAYuruz.”
“Kanka bu akAYam kardeAYimi yolcu edeceAYim dA?zgA?n konuAYamayA�z. Ama yarA�n olur sana da uygunsa.”
“Tamam yarA�n akAYam gA�rA?AYA?rA?z.”

A� A� A� A�Telefonu kapattA�m. EAYer dediAYi gibi bir mebla gerekliyse ciddi anlamda bir kredi borcu da beni bekliyordu. Ama Arda’nA�n balkabaAYA� suratA�nA� gA�rmektense Ender’le kafi miktarda fakir ve emek hayatA� iA�inde yaAYayabilirdim. SonuA�ta en yakA�n arkadaAYlarA�mdan birisiydi.

A� A� A� A�AracA� markete sA?rdA?m. BugA?n kendi A�apA�mda bir kurtuluAY gA?nA? ilanA� yapacaktA�m. Evet iAYsizdim emeAYim A�alA�nmA�AYtA� ama o aA�lA�AYA�mA� giderebileceAYim adamA� bulmuAYtum. Kaan’dan sonra ne A�ok zaman geA�miAYti. Ne A�ok A�zlemiAYtim. MezarlA�ktaki olay yemek A�ncesi A�orba gibiydi. AA�lA�AYA�mA� biraz almA�AY olmasA�na raAYmen iAYtahA�mA� kabartmA�AYtA�. A�A�tA�r A�A�tA�r yanan bir beden ve etrafa rahatsA�zlA�k verici yanA�k kokusu. BaAYA�rtA�lar… Alevin rA?zgarla yA?z yakan harA�… SabA�rsA�zlanA�yorum sana gelmeye Arda. Azimdiki genA�lerin deyimiyle A�A�lgA�n atA�yorum.

A� A� A� A�Markete girdim. Elime gelen abur cubur, iA�ecek A�erez ne varsa aldA�m. Kasaya geldiAYimde bir araba dolusu malzemeyi torbalarken canA�m A�ok sA�kA�lmA�AY olmalA� ki kasiyer kA�za laf attA�m. Laf atmak dediAYim de sohbet baAYlangA�cA� gibi patavatsA�z bir AYey idi aslA�nda.

A� A� A� A� “Bir iAYten sakA�n A�A�kartA�lA�p sonra iAYvereninize iyi dileklerinizi aktarmayA�n. Sonra bA�yle para harcarsA�nA�z.”

A� A� A� A� Kasiyer kA�z iA� A�ekti. Nefesi iki kasa yandan duyulacak bir iA� A�ekme.

A� A� A� A�”Ne gA?zel sizin demek o kadar paranA�z var.”
“Siz de mi o kadar para istiyorsunuz? Pardon A�ok aptalca bir soru oldu.”

A� A� A� A�KA�z yA?z bulduAYu iA�in gA?lA?msedi.

A� A� A� A�”Kim istemez ki?” dedi.
“Kim bilir belki bir gA?n bir fA�rsat A�A�kar karAYA�nA�za.”

A� A� A� A�SanA�rA�m kendisine bir AYekilde yA?rA?dA?AYA?mA? dA?AYA?ndA?. Bunu daAYA�tmam lazA�mdA�. YavaAYA�a yaklaAYA�p biraz garip birisi gibi gA�rA?nerek “yanlA�AY anlamayA�n eAYcinselim ben” dedim. DeAYildim ama kA�zA�n yA?zA?nA? kA�zartA�p umutlarA�nA� bir anlA�AYA�na elinden almak hoAYuma gitmiAYti. Lakin umutlarA� sadece AYimdilik boAYa A�A�kmA�AYtA�. A�lerde aynA� markete muhtemelen alA�AYveriAYler iA�in girecekti.

A� A� A� A�Marketten A�A�ktA�m. Eve geldim. Hava kararmA�AYtA� artA�k. IAYA�klarA� aA�tA�m. Sinem saAYolsun bA?tA?n her yeri temizletmiAY yA�katmA�AY ve evde bir iz kalmamA�AYtA� cinayetten. Mahkumiyetten sonra ilk kez evime girdiAYimde bir notla karAYA�laAYmA�AYtA�m.

A� A� A� A�”Tertemiz ve mutlu bir hayatA�n olmasA� dileAYiyle. Evin ilk gA?nkA? gibi… Sinem”

A� A� A� A�Gerekli hazA�rlA�klarA� yaptA�ktan sonra televizyonun baAYA�na kuruldum. ArtA�k tektim yine evde. “Tek olmak iyi” dedim kendi kendime. “Birisi olunca bi mevzu A�A�kA�yor yoksa”

A� A� A� A�Bir buA�uk saat geA�ti. A�zlediAYimi kapatA�p biraz kitap okumaya karar verdim. Ahmet A?mit’ten Sis ve Gece’yi elime aldA�AYA�mda kapA� A�aldA�. KapA� deliAYinden dA�AYarA� baktA�m. BomboAY koridor… “Kim o?” diye seslendim. Bozuk bir aksanla “benim Galina” diye cevapladA� ses beni.

A� A� A� A�Bu kA�zA�n ne iAYi vardA� burada. Niye gelmiAYti? Niye kapA� deliAYinden kendini gA�stermedi? UtandA� herhalde diye dA?AYA?nA?p kapA�yA� aA�tA�m. DuvarA�n arkasA�ndan ceketiyle kot pantolonuyla kapA�ya doAYru A�A�kA�verdi. SaA�larA� toplu bakA�AYlarA� sert duruyordu. GA?lmA?yordu. A�A?nkA? elinde iki tabanca benim suratA�ma doAYrultulmuAYtu.

A� A� A� A�Elindeki tabancalarA�n yA�nA?nA? A�evirdi bir anda. Bu defa namlularA� kendisine doAYrultulmuAYtu. A�ocukA�a gA?lA?msedi. Ciddi bir A�ocuk gibi…

A� A� A� A�”Rus ruleti oynamak ister misin? A�ki tabancayla… A�ki kat risk…”

A� A� A� A�AzaAYkA�ndA�m izliyordum sadece. KonuAYma yetim kaybolmuAYtu.

A� A� A� A�”Azaka AYaka…”dedi. Devam etti konuAYmaya bozuk aksanA�yla.
“EAYyalarA�nA� ortada bA�rakA�rsan, baAYkasA� gelir onlarA� alA�r, sonra kaybettim diye A?zA?lA?rsA?n. Al bakalA�m oyuncaklarA�nA�.”

A� A� A� A�Bir AYey sormadan iA�eriye doAYru yA?rA?dA?. Bir AYey diyemedim haliyle. Etkisini atmam bir kaA� dakikamA� aldA�.

A� A� A� A�EAYyalarA�nA� ortada bA�rakma YiAYit…

gA�lge – yayA�n 11

Adalet

A� A� A� A� DuruAYmanA�n sonuA�lanmasA�nA�n ardA�ndan, ki bu tahliye demek, bir AYekilde dA�AYarA� A�A�kabilecektim artA�k. Gencer kaydA� duyar duymaz yerinden fA�rlamA�AY, GA?ldeniz ise yA�kA�lmA�AYtA�. Bana AYu zamana kadar haksA�z AYekilde yaptA�klarA�nA� gA�zA?nA?n gA�rdA?AYA?nA? sanmA�yordum. BakmadA� bile yA?zA?me. Belki katil gerA�ekten ben olmadA�AYA�m iA�in yA�kA�ldA�. Belki de kardeAYinin uyuAYturucu baAYA�mlA�sA� olduAYunu yeni A�AYreniyordu. Ya da vahAYice katlediliAYi aklA�nda canlanA�yordu. Bu esnada Gencer A�A�kmak iA�in onu beklememiAYti. Dedim ya saniye kaybetmemiAY ve yerinden fA�rlamA�AYtA�. Muhtemelen katilin arkadaAYA� A�A�kmamasA� onu mutlu etmiAY ve asA�l katili yakalamayA� kendine gA�rev edinmiAYti.

A� A� A� A�AdamA�n tapeden gelen itirafA� benim hikayemi doAYrulamA�AYtA� ve bu durum Tugay’A� iyice ateAYlemiAYti. BA?yA?k olasA�lA�kla karar deAYiAYimi iA�in son bir mola verdi hakim duruAYmaya. Bu moladan sonra Tugay’A�n cA?mleleri A�ldA?rA?cA? topuz darbeleri gibi iniyordu savcA�nA�n A?stA?ne. SavcA�yA� ezmenin verdiAYi mutlulukla Tugay coAYtukA�a coAYuyor tA?m salona kendisini dinletiyordu.

A� A� A� A�Her ne kadar beraat kararA� A�A�ksa da A�ok elimi kolumu sallaya sallaya A�A�kamadA�m adliyeden. Ben A�A�karken Ender ve Sinem’in gA�zleri aA�A�lmA�AYtA�. Akay, Ender’e eAYilip bir AYeyler sA�yledi. Ben A�A�ktA�m onlar salonda kaldA�. Gerekli iAYlemler bitince Gencer’e telefon ettim. Uzun bir beklemeden sonra aA�tA� telefonu.

A� A� A� A�”Alo?”

A� A� A� A�”Gencer, benim YiAYit,” telefon Tugay’A�n olunca kendimi tanA�tmak gereAYi duydum. AzaAYA�rmadA�. Acelesi vardA� ama.

A� A� A� A�”YiAYit, mezarlA�AYa geA�eceAYim meAYgulA?m AYu an. Sonra arayacaAYA�m seni. GeA�miAY olsun abi.”

A� A� A� A�”Ben de geleceAYim.”

A� A� A� A�”Olmaz YiAYit. Sonra konuAYalA�m evine git dinlen.”

A� A� A� A�”Yola A�A�ktA�m bile. Geliyorum.”

A� A� A� A�”OAYlum GA?ldeniz Amir de gelir zorda bA�rakma beni.”

A� A� A� A�”Daha iyi. YA?zA?ne bakA�nca utanA�r belki.”

A� A� A� A�”Of YiAYit! Ne bokun varsa ye. Senin iA�in bu boku temizlemeye A�alA�AYA�yorum. A�lla, bula beni boka da, diyorsun. Ne halin varsa gA�r.”

A� A� A� A�Telefonu kapattA�. Tugay baAYA�rtA�larA� duymuAYtu.

A� A� A� A�”Belki de haklA�dA�r. Onu dinle. Gitme bence de.”

A� A� A� A�KararA�m kesindi.

A� A� A� A�”SA?r Tugay. Kim benim celladA�m olmaya A�alA�AYtA� gA�receAYim.”

A� A� A� A�”Almaz zaten polisler AYimdiye A�evirmiAYlerdir. Gitmeyelim.”

A� A� A� A�”DuymadA�n mA� daha Gencer gitmemiAY. A�lk gidecek adam oraya odur. Sen sA?r sadece. Onlarla aynA� vakitte orada oluruz tahminimce. Zaten hava karardA�. Ne ile karAYA�lacaAYA�m merak ediyorum. Kim niye beni kurtarmak istesin? Sen hiA� merak etmiyorsun musun? GA�kten zembille inmemiAYtir heralde. A�A�imden bir ses bu iAYte bir iAY var diyor.”

A� A� A� A�”YiAYit, sade vatandaAYA�z biz. Bak demek ki boyumuzdan bA?yA?k kiAYiler girdi bu iAYin iA�ine. Gitmeyelim.”

A� A� A� A�”Sade vatandaAY… Ben… Sensin sade vatandaAY…” diye geA�irdim iA�imden.

A� A� A� A�”Tugay dA�rdA�r edeceksen A�ek saAYa taksiye binip giderim.”

A� A� A� A�”Hangi parayla?”

A� A� A� A�HaklA�ydA�. CA?zdanA�m bomboAYtu. “BorA� versene.”

A� A� A� A�”Ya amA�na koyum daha yeni baAYA�n beladan A�A�ktA� yine aranA�yorsun. Bir gA�rA?nmesen olmaz mA� iki dakika?”

A� A� A� A�”Bittiyse sA?recek misin? Zaten hava karardA� kimse birAYey gA�rmez.”

A� A� A� A�”Heh, zaten polislerle beraber karanlA�kta mezarlA�kta katil kovalamadA�AYA�mA�z kalmA�AYtA�. Onu da yapalA�m. Ama mezarlA�k seA�imine bayA�ldA�m. A�nsan eski fabrika seA�er ne bileyim? Niye mezarlA�k? Hem de gece. BayA�ldA�m bu seA�ime.”

A� A� A� A�”Korktun mu?”

A� A� A� A�”MezarlA�k oAYlum sonuA�ta.”

A� A� A� A�”Merak etme polis amcalar korur bizi A�lA?lerden.” Ama benden kimseyi koruyamazlar…

A� A� A� A�Aydeniz’in taze mezarA�nA�n baAYA�na dA�nen yolda bir yoAYunluk vardA�. SarA� bant A�ekilmiAY. IAYA�klar tek bir odak noktasA�na yA�neltilmiAYti. AraA�tan indik. Tabi Tugay’A�n dediAYi oldu. Bizi almadA�lar iA�eri. Gencer’i aradA�m hemen. Reddetti A�aAYA�rA�yA�. Tugay’A�n atkA�sA�nA� ve beresini aldA�m tanA�nmamak iA�in. Biraz laf yedim ama tutamazdA� artA�k beni. Kendisi de farkA�ndaydA�. Sonra bir polisi A�evirdim. “ArkadaAYA�m avukat ben de bA�lge savcA�sA� danA�AYmanA�yA�m. Girmem gerekli,” dedim. Heralde yeni atanmA�AY. Yedi. Girdik. Bir mA?ddet sonra Gencer’i gA�rdA?m. Uzun kabanA� elinde telsizi ile haber bekliyor gibiydi. GA?ldeniz yanA�na gelmiAYti. IAYA�k tutulan yer ile aramda bir baraj oluAYturmuAYlardA�. YaklaAYtA�m. Gencer’in omzuna elimi attA�m. YA?zA?nA? dA�nA?nce beni tanA�dA�.

A� A� A� A�”YiAYit niye geldin?”

Dikkatimi bu soru A�ekmedi ama. GA�rdA?AYA?m gA�rA?ntA?… Bu nasA�l bir ustalA�k eseri olabilirdi. Beni kendisine hayran bA�rakabilecek bu hayal gA?cA?… Bu derinlik… Bu A�zgA?ven AYaheseri… Hem de herkesin bulunabileceAYi bir yerde. Gizli gizli deAYil aA�A�k aA�A�k…

A� A� A� A�Aydeniz’in ayaklarA� ucunda bir mezar daha kazA�lmA�AY idi. A�ukurun A?zerine A�aprazlama ve dik atA�lmA�AY iki tahta kalas, kalaslarA�n A?zerinde A?stA? tamamen A�A�rA�lA�A�plak, donmaya terkedilmiAY gibi gA�rA?nen ama kalA�n halat gibi iplerle bir sandalyeye baAYlanmA�AY bir adam. DA�kA?k diAYleri, iyice aA�A�lmA�AY baAYA� ve kafasA�nA�n kenarA�nda kA�vA�rcA�k kA�sa sarA� saA�larA�yla duruyor. Kirli sakallarA�nda belki hala Aydeniz’in kan damlalarA� var gA�rA?nmeyen ama sadece benim gA�rdA?AYA?m. Zafer bu. O olmalA�. OturtulduAYu sandalye halatlarla kalaslara da tutturulmuAY durumda. Yani birisi A�A�kA�p da A�A�zeyim kurtarayA�m gibi kahramanlA�k yapamaz. A�A?nkA? kalaslarA�n A?zerinde soAYukta kurumamA�AY ve uA�mamA�AY benzin dA�kA?lA?, sonlarA�nda da dA�rt tane bA?yA?k mavi benzin bidonu sA�zA�m sA�zA�m benzin bA�rakA�yor A?stlerine. Geometrik yerleAYimleri mA?kemmel olan bidonlardan sA�zan benzin, ortasA�ndan yol aA�A�lmA�AY kalaslar A?zerinden Zafer’e doAYru gidiyor. A?stelik girilen toprak yol itfaiyenin A�A�kamayacaAYA� kadar dar. SA�k bodur A�alA�lar ile A�rtA?lA? bir yolun sonu.

A� A� A� A�KucaAYA�nda bir telsiz vardA� adamA�n. Mekanik kadA�nA�n sesi duyuluyordu.

A� A� A� A�”A�tirafA� baAYtan sona dinlediniz. Azimdi, sA�ra yapA�lmasA� gerekene geldi. Sizleri kahramanlA�k yapmadA�AYA�nA�zdan A�tA?rA? kutluyorum, kurtarmaya A�alA�AYmadA�nA�z. A�lA?rdA?nA?z yoksa. Biliyor musunuz? Kimse dA?AYA?nmez bunu ama, aslA�nda insanlar ana rahmine dA?AYtA?AYA? andan itibaren adaletsizlik ile yaAYamA�na baAYlar, A�A?nkA?, doAYma hakkA�na sahip diAYer hA?crelerin, bu hakkA�nA� elinden almA�AYtA�r. Ben ise AYimdi burada gelmesini beklediAYim AYahsa adaletsizlik yaptA�AYA� iA�in bu kiAYiyi cezalandA�racaAYA�m. UmarA�m sizler kadar adaletli olurum.

A� A� A� A�Telsizden bir mA?zik gelmeye baAYladA�. TanA�dA�k bir mA?zik. Ama sadece sonu… Ella’nA�n sesiydi bu. AzarkA�nA�n sonuydu. We say goodbye dedi Ella.

A� A� A� A�Uzaklardan bir A�slA�k A�aldA� o an. Bidonlardan birisi alev aldA�. Bir kalastan yola A�A�ktA� alevler. Zafere gelince diAYer kalasa uzandA�. SA�rayla zincir AYeklinde her bidon alevini A�A�kardA� ortaya. A�A�tA�r A�A�tA�r yanA�yordu Zafer ortada. A�A�plak, iAYrenA� bedeninin yanA�k kokusu ve sesi etrafA� aydA�nlatA�yor, A�A�nlatA�yordu. IsA� yA?zA?mA?ze dalga dalga vuruyor, gA�zlerimizi yakA�yordu. A�atA�rdama ile kalaslar kA�rA�ldA� ve daha bA?yA?k bir alevin habercisi oldu bu. A�ukurun iA�i kozalaklarla doluydu ve benzin karA�AYmA�AYtA�. Zafer’in bedeni iA�eride A�atA�r A�atA�r yanarken kimse mA?dahale edemedi. BaAYA�rtA�larA� Kaan’A� A�ldA?rA?rken verdiAYim hazzA�n aynA�sA�nA� bahAYediyordu bana. Bir mA?ddet sonra sesi kesildi.

A� A� A� A�SonrasA�nda ne mi oldu? KA?l oldu Zafer. A�z kalmadan herkesin gA�zA? A�nA?nde canice ve vahAYice yakA�larak katledildi. GA?ldeniz korkuyla yA?zA?me baktA� baAYA�rA�rken o. Gencer olduAYu yere A�A�meldi. Ben ise ayakta idim. Bu zafer bana bahAYedilmiAYti. Ella bunu sA�ylA?yordu. Bu kiAYi beni her nasA�lsa biliyordu. Kaan’A� biliyordu. Beni yakA�n gA�rmA?AYtA? kendisine. Kimdi bu? SonrasA�nda ise kafamda silah gibi patladA� bir soru. Benim evdeki BerettalarA�m kiminleydi?

gA�lge – yayA�n 10

KaA�A�nA�lmaz Son

A� A� A� A� A�GA?leA� yA?zA?nA? hiA� bozmamaya A�alAYA�yordu Tugay. Meslek alA�AYkanlA�AYA� mA� yoksa benimle yA�llar A�ncesine dayanan saAYlam temellere oturtulmuAY dostluktan dolayA� mA� bilmiyorum. Ama iyi hissettirdiAYini sA�yleyebilirim. En azA�ndan bu kA?A�A?k hA?creyi, bolca ziyaret edip bana iA�li nefret sA�ylemleri yapan acA�lA� amir GA?ldeniz’den daha iyi geliyordu. A�AYime de geliyordu aslA�nda, GA?ldeniz’den nefret etmek iyi bir AYey olmazdA�. AcA�lA� idi ama sebebi ben deAYildim. YanlA�AY adama A�atA�yordu. Bilmiyordu bir halt. A�nanmA�yordu da bana. Ama sA�nA�rlarA�mA� zorluyordu. DuruAYmadan bir gA?n A�nce yine geldi. Evet bugA?n. Elinde olsa sikimi koparA�p aAYzA�ma sokarmA�AY, ceza evinden yA�rtsam dahi mesleAYi umurunda deAYilmiAY A�ldA?rA?rmA?AY beni. Tek varlA�AYA�nA� elinden almA�AYA�m ben. ArtA�k sevdiAYi kimse yokmuAY. Benim yA?zA?mden nefret bA?rA?mA?AY iA�ini. Tabi ceza evi memurlarA�nA�n yaltaklanmasA� ile amire ziyaret saati sA�nA�rA� yok. A?stelik ellerini yA?zA?mde iyi kullabilecek potansiyeli var. Tam bu potansiyel gerA�eAYe dA�kA?lecek iken geldi Tugay da. UzaklaAYtA�rdA� onu. Etkili bir sesi vardA� ve avukat olduAYu iA�in bunu kullanmaktan A�ekinmiyordu.

A� A� A� A� A�Bu ortamA�n daAYA�lmasA�nA�n ardA�ndan o gA?leA� yA?z geldi. YanA�ma oturdu.Bir paket sigara verdi. AA�tA�k paketi iA�meye baAYladA�k. Tugay konuAYmaya baAYlamadan A�nce ben lafA� aldA�m.

A� A� A� A� A�”A�nsan bir karton getirir oAYlum bir paket ne?”

A� A� A� A� A�”Kalmaya niyetlisin heralde. Karton sigara kA�tA?dA?r.Kalma o kadar bu delikte.” Devam etti. “Ama aA�A�k konuAYmak gerekirse boka batmA�AY durumdasA�n. SaA�larA�ndan akA�yor A�yle dA?AYA?n.”

A� A� A� A� A�”Dostsun da bu kadar acA� konuAYma.”

A� A� A� A� A�”YiAYit, bak abi. A�nan bana elimden geleni yapA�yorum dA�AYarA�da. GA�rgA? tanA�AYA� olmamasA�nA� bana anlattA�klarA�n A?zerinden deAYerlendirince bunu talihsizlik olarak gA�rA?yorum. SavcA�lA�k raporunda, polis bulgularA�nda kA�saca evdeki her araAYtA�rma sonucunda deliller seni iAYaret ediyor. Seni tanA�masam, baAYkasA� olsa yerinde, gerA�ekten davayA� bA�rakA�r idim. Ama AYu an sana A�nerebileceAYim en iyi AYey, en azA�ndan bir AYey A�A�kana kadar deyim, maalesef itiraf etmen. A�ndirim alma…”

A� A� A� A� A�Kan beynim hA?cum etti. “Ne diyorsun oAYlum? Ne itirafA�? Ben yapmadA�m!”

A� A� A� A� A�”YiAYit, seni dibine kadar savunurum kardeAYim. Ama bir iAYe yaramaz. Kanunlar burada net ve inan bana anlattA�AYA�nA� destekleyecek hiA�bir AYey yok. Ki ne olduAYunu sen de bilmiyorsun. Kan testinde bir miktar difenhidramin A�A�ktA�. Uyku haplarA�nda bulunur. Ama evde hap da yok. KA�sacasA� hikayeni desteklemek iA�in basit bir amatA�r katil oyunu oynadA�AYA�nA� dA?AYA?nA?yor savcA�lA�k.”

A� A� A� A� A�Ne yalan sA�yleyim bozuldum. Ama belli etmedim. Tugay sakince devam etti.

A� A� A� A� A�”Bunu da lehe A�evirecek bir dayanak yok. Savunma istiyorsan benden hala, peki kardeAYim, sana ben inanA�yorum, savunurum. Ama cezan A�ok aAYA�r olur. A�yi dA?AYA?n. YarA�n duruAYmadan A�nce kararA�nA� bildir, sonrasA�nda bir mucizeden baAYka A�aren A?zA?lerek sA�ylA?yorum ki yok.”

A� A� A� A� A�A�kimiz de gA?lmA?yorduk artA�k. Tugay kalkmA�AYtA�. EAYildi bana doAYru.

A� A� A� A� A�”Sana bir soru soracaAYA�m. Ama bana yalan sA�ylemeyeceksin. AnlaAYtA�k mA�?”

A� A� A� A� A�”Sor.”

A� A� A� A� A�”Evindeki banyoda gizli bir silah dolabA� bulundu. Ne demek bu?”

Silah dolabA� bulundu. Silahlar deAYil…

A� A� A� A� A�”MerakA�m baAYladA� sadece. DolabA� yaptA�rdA�m ama silahlarA� temin edecek yer bulamadA�m. O kadar uzaAYA�m. Biri gelirse yanlA�AY anlamasA�n diye de oraya gizli bir bA�lme yaptA�rdA�m.”

A� A� A� A� A�YemiAY miydi bunu Tugay? Yalan sA�yledim gA�z gA�re gA�re. YemiAY miydi?

A� A� A� A� A�”Belirteyim. Polisleri A�ok etkiledi bu durum. Ciddi emek harcanmA�AY A�A?nkA?. Zar zor bulundu. Ben bilirim silahla tabancayla iAYin olmaz ama bu da A�nemli bir etken.”

Yedi. Ama iA�indekiler nerede idi? Acaba o gelen birisi mi farketti? Bilmiyordum. Neyi dA?AYA?nA?p neye kafa yormam gerektiAYini dahi bilmiyordum.

A� A� A� A� A�KaA�A�nA�lmaz sona bir gece kalmA�AYtA�. UyuyamadA�m…

A� A� A� A� A�Sabah saat 14:30’da ceza evi nakil aracA�na alA�ndA�m. Adliyeye getirildim. DuruAYmaya girmeden A�nce Tugay’dan savunma yapmasA�nA� izledim. Umutsuzca baktA� bana. AsA�k yA?zA? daha da asA�ldA� ama gA?lA?msemeyi becerdi sonunda. Eliyle tamam iAYareti yaptA�. SA�ra artA�k kaA�A�nA�lmaz sondaydA�.

A� A� A� A� A�DuruAYma salonuna ellerimde kelepA�elerle girdim. Oturma sA�ralarA�nda dikkatimi ilk Ender A�ekti. TatsA�z ve sert bakA�AYlarA� beni gA�rA?nce derinleAYti. Hemen yanA�nda Sinem gA?A�lA? gA�rA?nmeye A�alA�AYA�yordu. Sinem’in yanA�nda Galina duruyordu. OrtalA�AYA� tanA�maya A�alA�AYA�r haldeydi. ArayA�AYta gibiydi. Akay hemen ardlarA� sA�ra duruyordu. A�fadesiz ve geceden kalma bir hali vardA�. Gencer yoktu. YanlarA�nda deAYildi. Biraz daha gA�z gezdirdiAYimde sanA�k sandalyesinin sol tarafA�nda GA?ldeniz Amir’in yanA�nda oturduAYunu gA�rdA?m. GA?ldeniz nefretle yaAYA�yor gibiydi. BakA�AYlarA�, bedeni… Ayakta durmak iA�in enerjisini nefretten alA�yordu.

A� A� A� A� A�DuruAYmaya geA�ildi. Yeminler edidi. Tarfaflar dinlenilmeye baAYlandA�. Dakikalar hA�zla akarken savcA�nA�n suA�lamalarA� Tugay’A�n savunmalarA� ile A�arpA�AYA�yordu. GA?ldeniz bazen ayaAYa fA�rlA�yor, laf sA�ylA?yor sonra hakim tarafA�ndan uyarA�lA�yordu. Bu esnada Tugay’A� savunmalarA� yavaAY yavaAY A�A�zA?nA?yor AYansA�m tA?keniyordu. Son olarak hakim bana dA�ndA?.

A� A� A� A� A�”SanA�k YiAYit Yaver. Savunmana ekleyeceAYin bir AYey var mA�?”

A� A� A� A� A�Kendimden emin ama umutsuz bir sesle “HayA�r, sayA�n hakim. Savunmam belirtildiAYi gibidir. SuA�suzum. Ben yapmadA�m.”

A� A� A� A� A�Hakim, “karar iA�in duruAYmaya on beAY dakika ara verilmiAYtir,” dedi.

A� A� A� A� A�HA�zla aktA� on beAY dakika. Kimseyle konuAYturulmadA�m. BaAYA�m dik ilerledim. Tekrar salona alA�ndA�m.

A� A� A� A� A�Hakim bir mA?ddet sonra ana konuya girdi.

A� A� A� A� A�”Taraflar dinlendi. Karara varA�ldA�. TA?rk Ceza Kanunu’nun …” GA�zlerimi kapattA�m ve hayatA�mA�n sonunun ilanA�nA� dinlemeye baAYladA�m. KonuAYmalar geA�ti. SuA�lar sayA�ldA�. “… yasalarA� gereAYi A?A� adet aAYA�rlaAYtA�rA�lmA�AY mA?ebbet hapsine…”

A� A� A� A� A�KapA� aA�A�ldA�. Hakim durdu. MA?baAYir elinde tanA�mlayamadA�AYA�m bir siyah aletle hakimin A�nA?ne geldi ve aleti kA?rsA?ye bA�raktA�. A�A�inde kanA�t olduAYunu belirterek mahkemeye sundu. Herkes AYaAYkA�ndA� ve salonu bir uAYultu kapladA�. Hakim susturdu herkesi. Tape idi bu. Cihaz A�alA�AYmaya baAYladA�. Gelen ses cA�zA�rtA�lA� ve elektronik bir sesti.

A� A� A� A� A�”AdA�n ne?”

A� A� A� A� A�Korkudan net tabirle altA�na sA�A�mA�AY bir ses yanA�t verdi.

A� A� A� A� A�”Zafer, Zafer A�iAYil.”

A� A� A� A� A�Elektronik kadA�n sesi devam etti. “Ne yaptA�n? Anlat.”

A� A� A� A� A�Zafer sese cevap verdi bekletmeden.

A� A� A� A� A�”Aydeniz BabaoAYlan’A� ben A�ldA?rdA?m. Ben yaptA�m.”

A� A� A� A� A�Elektronik sesin emri netti. “En baAYtan! Anlat!”

A� A� A� A� A�Zafer’in uzun soluklu cinayet itirafA� baAYladA�.

A� A� A� A� A�”Aydeniz’in bana borcu vardA�. Hap almA�AYtA� benden. Daimi mA?AYterimdi. Ama borcunu son zamanA�nda A�deyemez olmuAYtu. AblasA� da para vermemeye baAYlamA�AY heralde AYA?phelenmiAYti ondan. Bir gece beni aradA�. ‘Bu gece paranA� alacaksA�n ama bana kA�sa sA?re etkili uyku hapA� bulman gerek’ dedi. BuluAYtuk akAYam A?stA? hapA� verdim. Beni arayacaAYA�nA� sA�yledi. Bir ev adresi verdi elime. Ben de baAYladA�m beklemeye.”

A� A� A� A� A�Aradan nefesi kesiliyordu Zafer’in. Buram buram korku idi bu. TanA�rdA�m bunu zevk verirdi bana.

A� A� A� A� A�”AradA� beni. Pencereden iA�eri aldA� sonra. Ne olur ne olmaz diye galoAY giydim eve girerken ben de. Bir adam koltukta sA�zmA�AY uyuyordu. Elinde eldiven vardA� Aydeniz’in. AdamA�n cA?zdanA�ndan beAY yA?z lira verdi. AldA�m ben de. Aydeniz ‘aldA�n hadi git artA�k’ dedi. Ben de aA�gA�zlA?lA?k ettim daha vardA�r bunda dedim iA�imden. Eldiven takA�p evi karA�AYtA�rmaya baAYladA�m. Aydeniz engel olmaya A�alA�AYtA�. BaktA� engel olamayacak, ‘bari o kadar para aldA�n biraz yanA�nda mal varsa ver’ dedi. A�tekledim onu. Sinirlendi. A?stA?me saldA�rdA�. Ben de sinirlendim bunu bir odaya gA�tA?rdA?m. MeAYer evin yatak odasA�ymA�AY. Aydeniz’i bileklerinden tuttum. UyuAYturucusuzluktan A�A�ldA�rmA�AY olmalA� idi. A�ekici geldi bana da o hali. Debelenmeyi sA?rdA?rdA?. O esnada hayalarA�ma vurdu. Bende sinirle saA�larA�ndan tuttum onu. KaldA�rdA�m kafasA�nA�. Arka cebimden bA�A�aAYA� A�A�kartA�p boAYazA�nA� kestim. Sinirden gA�zA?m dA�ndA?. Vurdum bA�A�aAYA� her yerine. Sonra da yataAYa fA�rlattA�m. Bir mA?ddet sonra kendime gelince, evdeki o adam A�ldA?rmA?AY sA?sA? vermek iA�in uAYraAYtA�m. Eline bA�A�aAYA� verdim. Terliklerini giyip yatak odasA�ndaki kanlara basA�p kanepeye yA?rA?mA?AY sA?sA? verdim. Ben yaptA�m hepsini. Ben yaptA�m.”

A� A� A� A� A�Zaferin sesi aAYlamaya baAYladA�. “Ne istiyorsun benden? Ne istiyorsun?”

A� A� A� A� A�Elektronik ses bu kez mahkeme salonuna konuAYtu.

A� A� A� A� A�”Zafer’i istiyorsanA�z elinizdeki masumu serbest bA�rakA�n. AsA�l suA�lu Zafer ve sizi Ankara Asri MezarlA�AYA�’nda Aydeniz’in mezarA�nA�n hemen ayaklarA� ucunda bekliyor olacak.”

A� A� A� A� A�Tekrar tekrar hatA�rladA�AYA�m AYey ise Tugay’A�n savcA�ya attA�AYA� bakA�AY ve arka taraflardan duyulan tiz bir “Hasss” nidasA�ydA�. Sonra ne mi oldu? Canavar A�zgA?r kaldA� ve mezarlA�AYa hareket etti. A�A�inde bunu yapana mA?teAYekkir olarak.

gA�lge – yayA�n 9

Gel Zaman Git Zaman

A� A� A� A�”Gir la gir. AAYaAYA�da kimse yok.”
“Tamam giriyorum AYimdi. Sigara da aldA�m gelirken KA�zA�lay’dan.”
“Helal lan. Demeyi unutmuAYtum sana ben. Gel de AYu sA�navlarA�n erteleniAYini cilalayalA�m.”

A� A� A� A�A�ki dakika sonra odaya bir elinde bilgisayar A�antasA�, kafasA�nda siyah beresi ve soAYuktan iyiden iyiye sarkA�ta dA�nA?AYmA?AY siyah kirli sakallarA�nA�n sakladA�AYA� gA?lme ile girdi Tugay.

A� A� A� A�”OAYlum buz gibi lan dA�AYarA�. Dondum amA�na koyum.”
“Gel gel. Hani lan paket geberdim sigarasA�zlA�ktan.”

A� A� A� A�Cebinden bir paket Lucky Strike A�A�karttA� ve bana fA�rlattA�. Paket elime geA�er gelmez nikotinsiz durmanA�n verdiAYi istekle parA�alar gibi saldA�rdA�m ona. A�A�inden bir dal A�A�kardA�m. Pencereyi aA�tA�m. DA�AYarA�da kar yaAYA�yordu. SigarayA� yaktA�m ve ilk nefesi A�zlemle iA�ime doAYru A�ektim. Tugay odaya yerleAYirken bir yandan laf yetiAYtiriyordu.

A� A� A� A�”Lan KA�zA�lay’dan gelene kadar dondum be. Zaten otobA?s hA�nca hA�nA� millet leAY gibi. SoAYukta ter kokusu heralde sadece bizim Beytepe otobA?sA?nde oluyor.”
“Bir gA?n biz de kurtuluruz be 230’dan,” diye sigaramA� keyifle iA�meye devam ettim.
“Ya onu geA�tim bir kA�z vardA� yanA�mda tamam mA�? Ya yol boyu ayakta telefonda bir oAYlanla konuAYtu ama yarA�sA� ‘aaay aAYkooom tatlikoAYsun sen biliyA�sA�n di miiiAY’ diAYer yarA�sA� da ‘sen nasA�l faceten o kA�zA� dA?rtersin’. Hadi konuAY da kafa becerme. AcA�dA�m telefondaki oAYlana valla.”
“Hadi hadi boAYver sen AYimdi onlarA�. YA?rA? Dota’ya. HA�zlA� hA�zlA� hA�zlA�.”
“Tamam lan AYu eAYofmanlarA� bir giyeyim.”

A� A� A� A�SigaramA� neredeyse yarA�lamA�AYtA�m ki Tugay masaya geA�miAY bilgisayarA�nA� kurmaya A�oktan baAYlamA�AYtA�. Sohbete devam ettik.

A� A� A� A�”KA�zA�lay’da ne yapA�yordun?”
“Bir iAYim vardA�.”
“Sanki bilmiyoruz bak bak. Demiyor da ‘kardeAY gitmezsem kan alA�rlar’! Bir iAYim vardA�, diyor onun yerine. Bize de mi yedireceksin?”

A� A� A� A�GA?lerek karAYA�lA�k verdi. “Ne yapayA�m mA�na koyum uAYraAYA�yoruz iAYte. Hadi aA�A�ldA� benim bilgisayar.”

A� A� A� A�Saat gece 03.00’e geliyordu. KapA� A�alA�ndA�. A�kimiz de AYaAYA�rdA�k. Acaba A�ok mu sesimiz A�A�kmA�AYtA� ki. Gelen yurdun gece bekA�isi idi. “ArkadaAYlar odada sigara mA� iA�iyorsunuz siz?” GA�revlinin bu sorusu karAYA�sA�nda ne yapacaAYA�mA� AYaAYA�rdA�m. Yurt odasA�nda sigara iA�mek yasaktA�. Tabi Tugay yurtta kaA�ak olduAYu iA�in kapA�nA�n dA�AYA�ndan gA�rA?lmeyen bir yere hemen saklanmA�AYtA� ancak odanA�n kapA�sA�ndan iA�eride birinin olduAYu rahatA�a anlaAYA�lA�rdA�. A�ok fazla renk vermemeye A�alA�AYarak kA�saca ve AYaAYkA�nlA�kla “Yok abi. Niye ki?” diye sordum. Adam da gA?lerek, “Varsa bana da verir misiniz diye soracaktA�m dA�AYarA�dan gA�rdA?m de,” diyerek mat etti beni. “Abi A�yle desene ya !” diye bir anda aAYA�z deAYiAYtirip cana yakA�n gA�rA?nmeye A�alA�AYtA�m. A�AYe de yaradA�. O gA?nden sonra yurt odasA�nda istediAYim zaman kimse bir AYey demeden de rahat rahat tA?ttA?rdA?m. Gelgelelim kapA� kapandA�ktan sonra bizim Tugay odanA�n iA�inde gri pijamalarA�yla adeta sonradan eklenme bir A�zellik kazanmA�AY gibi A�rA?mcek adam olup duvara yapA�AYmA�AYtA�. Yine A�rA?mcek sessizliAYiyle;

A� A� A� A�”Gitti mi?”
“Gitti gitti. Gel la adamA�n sigarasA� gelmiAY piyango bize vurdu.”
“Oh be! Ben de yakalandA�k sandA�m.”
“Yok lan birAYey olmaz burada. BildiAYin kendi iA�inde cumhuriyet burasA�. Kimse kimseyi de AYikayet etmez. Adam aAYaAYA�dan gA�rmA?AY insan gibi gelmiAY sormuAY. Ben de pasladA�m 3 dal. A�stemedi ama gece geA�mez. YazA�k. Belki sonradan bize de bir yardA�mA� dokunur.”
“He iyi yapmA�AYA�n. Hadi baAYlatA�yor rus kevaAYeler.”

A� A� A� A�En son o gece, daha doAYrusu sabaha karAYA� son kez saate bakmA�AYtA�m. AltA�yA� gA�steriyordu. TatlA� bir uykunun zamanA� idi. YarA�nki ertelenen sA�navlarA�n sonradan kA�A�A�mA�zda patlayacaAYA�nA� dA?AYA?nmeden vurduk kafayA� yattA�k.

A� A� A� A�Saat A�AYleden sorna ikide uyanmama raAYmen yataktan kalkmadA�m. Tugay karAYA�ki yatakta uyuyordu. UyanmasA�nA� bekledim. O esnada A�ocukluAYumdan beri kullandA�AYA�m -yani hatA�rladA�AYA�m kadarA�yla 5 6 yaAYA�ndan beri- televizyonumu aA�tA�m. SA�ra sA�ra geA�tim spor programlarA�nA�. GeA�en yA�l ki felaketin ardA�ndan bu yA�l Galatasaray A�atA�r A�atA�r top oynuyor AYampiyonluAYa gidiyordu. Haberler bA�yle gA?zel olunca A�ok da takA�lmadA�m Tugay’A�n ne kadar uyuduAYuna. UyandA�AYA�nda saat dA�rttA?. Herif alabildiAYine on saat uyuma potansiyeline sahipti. AnlamadA�m bu A�zelliAYini hiA�bir zaman da.

A� A� A� A�”GA?naydA�n. Geceyi de A�A�kartsaydA�n aradan mA�na koyum!”
“GA?naydA�n kardeAY. AcA�ktA�m lan var mA� bir AYeyler ? ”
“Var. Yen ni?”
“Ya bir git AYuradan. Dolapta en son peynir vardA�. Ekmek de varsa ikimize bir tost basayA�m.”
“Var var. Hepsi dolapta. A�stediAYinden kullan.”
Bir yirmi dakika sonra iyice kendine geldi.

A� A� A� A�”AkAYam A?mit gelmeyecek kal istersen iAYin yoksa.”
“Olur valla AYimdi odaya gidip yalnA�z kalmak da istemiyorum”
“Kal oAYlum ne olacak? Bir markete gidelim ama dolapta bir AYey yok.”
“ImA� yiAYiiiit bin hA�stA�yA�A�A�A�A�m. BA�nA� ilgi gistiiiiir.”
“Ya senin allah cezanA� vermesin. Tamam A�A�kma zaten sen A�bo gA�rmesin seni AYimdi aAYaAYA�dadA�r.”
“SA?lale boy cips alsana kola filan da al.”
“Tamam da A�ok A?AYendim.”

A� A� A� A�Marketten odaya geldiAYimde Tugay bilgisayarA�na kurulmuAY vizelerine bakA�yordu. KA?A�A?k A�apta isyan halinde olduAYunu nadir AYekilde iA�tiAYi sigaranA�n hA�zlA� nefeslerle A�ekiliAYinden anladA�m.

A� A� A� “Ya ben bu karA�nA�n ne istediAYini anlamA�yorum. Ulan ne istediysen yazdA�m. Bendini fA�krasA�na sA�A�ayA�m daha ne istiyor vallahi derdi var bu kadA�nA�n benimle.”
“HayA�rdA�r oAYlum olay ne?”
“Ya kardeAY yok ya. Bu kadA�n beni geA�irmeyecek de geA�irmeyecek and iA�miAY. Ulan o kaAYA�ttan derya deniz savunma A�A�kar ama yok.”
“Git konuAY oAYlum niye atar yapA�yorsun?”
“Ya konuAYsam ne bok olacak bu bulur birAYey. Anca bize savunma yapsA�n zaten. Bunun savunacaAYA� adam para cezasA� yiyecekken aAYA�rlaAYtA�rA�lmA�AY mA?ebbet yer. A�yle bir embesil A�yle bir gerizekalA� ama bize hocalA�k yapA�yor.”
“SA�kma canA�nA� lan olur. Sen de mezun olursun.”
“Ya olurum da AYimdi bizimkiler caz yapacak vay niye dA?AYA?k aldA�n vay A�alA�AYmadA�n mA� bilmem ne. Bir sA?rA? laf anlatacaAYA�m sonra.”
“GeA�er geA�er. Ben sana AYu durumun ilacA�nA� sA�yleyeyim mi?”
“Ne?”

A� A� A� Umutla yA?zA?me baktA� Tugay.

A� A� A� “BakA�AYlarA�ndaki umuda sokayA�m senin,” dedim, “Hadi Dota’ya.”

A� A� A� Ondan sonraki bir kaA� gA?n hayatA�mA�z o AYekilde ilerledi. Uzun zaman geA�ti A?stA?nden. Belki o benim kadar hatA�rlamaz belki de daha iyi hatA�rlar. EAYer buradan kurtulursam bunlarA� daha detaylA� konuAYabilirdik. Ama AYu anda iAYinde ve kariyerinde, zamanA�nda derslerini baAYarA�yla verememiAY birisi olarak bence gayet iyi durumdaydA�.

A� A� A� “Hep de senin odanda toplanA�yoruz,” dedi kapA�da beni gA�rA?r gA�rmez durup. SaAYA�ndaki polise dA�ndA?. “Biraz yalnA�z bA�rakA�r mA�sA�n bizi memur kardeAY?” Sesi emir verir gibiydi. Sanki onunla ikna etti. SanA�rA�m eski arkadaAYA�m beni kurtarmaya gelmiAYti. Eski bir albA?m kapaAYA�nda yazar gibi gelmiAYti ama. Tankla gelmiAYti. Muhtemelen GA?ldeniz’in duvarda kalan kurAYun izinin benim A?zerimde olmasA�nA� engellemek iA�indi.

gA�lge – yayA�n 8

8-Av ve AvcA�

A� A� A� A�AAYaAYA�daki polis arabasA�na bindirildim. ToplanmA�AY kalabalA�k, ufak bir yerel haberci gA?ruhu, kollarA�mda iki polis ve kA�rmA�zA� mavi dA�ner A�AYA�klarA�yla bir polis arabasA�. Etrafta bu gA�rdA?klerim bana hiA�bir AYey hissettirmiyordu. Sadece ince yaAYmur damlalarA�nA�n altA�nda binadan A�A�kA�p polis arabasA�na doAYru yA?rA?yordum. A?stA?mde dA?n geceden kalma kanlA� bir gA�mlek vardA�. Etrafa bakmak gibi bir hezeyanda bulundum sonra. Azefika Abla elinde poAYetlerle yavaAY yavaAY kalabalA�AYA�n A�nA?ne gelip meraklA� gA�zlerle ne olduAYunu anlamaya A�alA�AYtA�. Onu gA�rA?nce baAYA�mA� indirdim ve sadece yere baktA�m. YA?rA?dA?AYA?m en uzun yollardan birisi oldu bu. Araca gelirken yediAYim sA�fatlar kafamA�n iA�inde yer etmiAYti. KadA�na AYiddet gA�steren bir gA�tveren de oldum. AnasA�nA�n sA�A�tA�AYA� pezevengin teki de oldum. Benim gibilere idam cezasA� verilmeli, soykasA� kopasA�ca birisi de oldum. DeliAYinde AYiAYlenecek bir sA�A�an da oldum. Oldum da oldum. Ama hiA�birini hissetmedim hiA�birisi deAYildim. Sadece kendisini neyin devirdiAYini bilmeyen yalnA�z bir adam oldum.

A� A� A� A�Arabaya bindiAYimde anlam veremediAYim dinginliAYimle ellerimi A�nA?me koyup neler geliAYeceAYini beklemeye baAYladA�m. YanA�mdaki polis memurlarA� bir cani ile uAYraAYtA�klarA�nA� dA?AYA?nA?yorlardA�. Bir kadA�n katili ile. Bu suratlarA�ndaki ifadesizlikler onlarA�n eseri miydi? Camdaki, etrafA�ndakilerin A�okluAYu ile gaza gelmiAY namus bekA�isi gA?ruh bu yA?zden mi bana saldA�rA�yordu? Uzun zaman fA�rA�alanmamA�AY diAYler, kirli sakallar, hafif dA�kA?lmA?AY saA�lA� bu tecavA?zcA? gA�rA?nA?mlA? semt delikanlA�larA� mA� namus bekA�iliAYi yapA�yordu? Elimden geldiAYince A�ok yA?z kaydettim aklA�ma. UnutamadA�klarA�mla tekrar gA�rA?AYecektim. En azA�ndan bu iAYten kurtulabilirsem.

A� A� A� A�Muhtemelen yolumuz emniyete gidiyordu ve son durak -en azA�ndan AYimdilk- nezarethane idi. VaracaAYA�mA�z yere gelince arabadan indirildim. Burada pek kalabalA�k yoktu. Sadece haber peAYinde koAYan ve A�zellikle yA?zA?mA? yakalamaya A�alA�AYan haberciler vardA�. Muhtemelen A?lkeye benim ve benim gibilerin ne kadar AYerefsiz, alA�ak, namussuz olduAYumu tekrar tekrar ifAYa edip A?zA?ntA?lerini bildireceklerdi. Kim bilir? Belki A?lkede bu kadar kadA�n cinayeti, tecavA?z ve kadA�nlarla ilgili cinsiyetA�i sansasyonlar varken benim yaptA�AYA�m -aslA�nda yapmadA�AYA�m- AYey halkta A�ok etki yaratmazdA�. Bu dA?AYA?ncelerle ve polislerle emniyet binasA�na girdik. O vakte kadar arkadaAYlarA�ma bu durumu nasA�l anlatacaAYA�mA� ne diyeceAYimi bilemedim. Uzun koridorlar bitmek bilmedi. Maviye boyanmA�AY kA�smen beyaz iA�eren bu duvarlar olduklarA�ndan daha soAYuk gA�rA?nA?yorlarmA�AY onu fark ettim.

A� A� A� A�O filmlerde gA�rdA?AYA?mA?z demir parmaklA�klar ardA�ndaki tahta koltuklardan birisine oturdum. Beni herkesten ayrA�lmA�AY bir bA�lmeye tek koymuAYlardA�. Neydi bu? KurtlarA�n arasA�na salA�nmamasA� gereken bir kuzu gibi davranA�lmasA� bana koysa da AYu an buna dikkatimi veremedim. Bir saat geA�ti aradan… Bir yA�l gibi geA�en bir saat…

A� A� A� A�KapA�da Gencer gA�rA?ndA? sonra. Belli ki uyandA�AYA� gibi yataktan apar topar A�A�kmA�AYtA�. SaA�A�ndaki daAYA�nA�klA�ktan gA�zlerindeki ayA�kmamA�AYlA�ktan bu belliydi. YavaAYA�a yA?rA?dA? iA�eri. Yerimden kalktA�m onu karAYA�lamak iA�in. ArtA�k parmaklA�klarA�n ardA�nda yA?zyA?ze idik.

A� A� A� A�”Ben yapmadA�m. UyandA�AYA�mda…” LafA�m kesildi.
“Biliyorum sen yapmadA�n ama sakin ol. Emniyete gelir gelmez buraya geldim. Seni bir kaA� saate sorguya alacaklar. Ne olduysa anlat tamam mA�? Herhangi birAYeyi gizleme.” Gencer’in sesi her zamankinden daha endiAYeli idi. Devam etti. “EAYer izin verirlerse sorgunu bizzat ben yapacaAYA�m. KurbanA�n adA� ne?”
“Aydeniz.”
“SoyadA� yok mu oAYlum?”
“BabaoAYlan.. Aydeniz BabaoAYlan.”
“Hassiktir! A�nAYallah tanA�dA�k deAYildir.”
“Kiminle tanA�dA�k deAYildir?” Sanki sorum aAYzA�ma tA�kA�ldA�. Nezaretin kapA�sA� aralandA�. Gelen iki memur Gencer’in yanA�ndan geA�ip beni tuttular. “Nereye?” diye sordum. Sorgu odasA�na gittiAYimizi sA�ylediler. Gencer AYaAYA�rmA�AYtA�. Bu kadar erken sorgulanmamA� beklemiyordu. O da arkamA�zdan takip etmeye baAYladA�. SonrasA�nda bir sorgu odasA�na geldim. Gencer “GeleceAYim merak etme” diyerek hA�zla uzaklaAYtA� bir anda. Yine yalnA�z kalmA�AYtA�m. Ufak kafes gibi bir odaya sokuldum. Beni bekleyen tek sandalyeye oturtuldum. Tek elim ise masaya kelepA�elendi. “Bekle” dediler bana. “Birazdan sorgun iA�in amir gelecek.”

A� A� A� A� A�A�imden amiri elleri kocaman, keskin tarafA�ndan kan damlayan bir cellat olarak hayal ettim. Sonra gA�zlerimi kapatA�p kurtulmaya A�alA�AYtA�m bu dA?AYA?nceden. KapA� aA�A�ldA�. Sanki aA�A�lmak istemez gibi aA�A�ldA�. A?stA? takA�m elbiseli bir kadA�n iA�eri girdi. TanA�yordum bu kadA�nA�. Cinayet bA?ro amiri. Ama niye bA�yle bitkin durmaktaydA�. “Hafta sonu beni niye oyalA�yorsun bakA�AYA� deAYildi bu. Hem iAYi ne olabilirdi ki bugA?n burada? KapA�nA�n ardA�nda bir anlA�k Gencer’in kafasA� gA�rA?ndA?. Sadece bir saniyelik ve sonra kapA� kapandA�.

A� A� A� A� Bu bitkin gA�rA?nA?AYA? acA�nasA� bir hal almaya baAYladA� kadA�nA�n. YanA�ma geldikA�e yerimde sabit durup bedenimi geri A�ekmemeye A�alA�AYtA�m. Masaya eAYildi. Ellerimin kilidini aA�tA�. “Anlat” dedi. “Neyi anlatayA�m ben bir AYey yapmadA�m,” dedim. “Anlat.” diye tekrarladA� emrini daha vakur bir sesle. “UyandA�AYA�mda o haldeydi ben bir AYey yapmadA�m,” dedim. DA�AYarA� A�A�ktA� sonra amir. Geri geldi 10 saniye sonra. Belinden tabancanA�n A�ekilme sesini duydum. BaAYA�ma doAYru. SertA�e atan AYakaklarA�ma dayadA�. “Anlat lan!” dedi ses bu kez baAYA�rarak. SakinliAYimi korumaya A�alA�AYtA�m. Derin bir nefes aldA�m.

“O gA?n Aydeniz beni aradA�. AblasA�nA�n olmadA�AYA�nA� evde sA�kA�ldA�AYA�nA� ve benimle beraber vakit geA�irmek istediAYini sA�yledi. Kabul ettim. DA�AYarA�da yemek yedik. Sonra benim evime geA�tik bir kaA� malzeme alA�p. Film izleyecektik ancak film izlerken uyuyakalmA�AYA�m ben koltukta. Son hatA�rladA�AYA�m bu. UyandA�AYA�mda ise elimde bir bA�A�ak vardA� ve yatak odamda Aydeniz o haldeydi. Yemin ederim ben bir AYey yapmadA�m. HatA�rlamA�yorum hiA�bir AYey.”

A� A� A� A� AnlatmA�AYtA�m ne olduysa. Ama silahA�n emniyeti kapatA�lmA�AYtA�. Duydum o sesi. Namlunun ucunda idim. Niye A�len birisi iA�in mesleAYini tehlikeye atardA� ki bir amir? Bu gA�rdA?AYA? kaA�A�ncA� cinayetti belki.

Sesi acA� doluydu konuAYmaya baAYladA�AYA�nda. “Senin azA�lA� bir manyaktan hiA�bir farkA�n yok. A�nce kA�zA� kendinden geA�irdin sonra sana karAYA� koymaya A�alA�AYA�nca onu A�ldA?rdA?n. BA�yle de bir hikaye buldun kendi kendine. Yemin ediyorum seni cehennemin dibine gA�ndereceAYim sana yemin ediyorum. Niye yaptA�n bunu? Neden? Ne yaptA� sana? Ne kA�tA?lA?AYA?nA? gA�rdA?n?” ArtA�k aAYlA�yordu apaA�A�k. Bunca cinayete alA�AYkA�n amir aAYlA�yordu. KadA�ndA� da etkilenmiAY miydi? SanmA�yorum. O maskA?len tavA�r sadece bir kurmaca olamazdA�. Kafamdan silahA�nA� A�ekti. “AyaAYa kalk.” DA�ndA?m yA?zA?ne baktA�m. GA�zleri kA�zarmA�AY ve yaAYlA�ydA�. “AyaAYa kalk dedim sana!” diye emretti. DediAYini yaptA�m A�A?nkA? apaA�A�k delirmiAY gA�zA?kA?yordu. “Duvara yaslan yA?zA?me bak!” diye verdi emrini bu kez. YA?zA?ne bakarak duvara geA�tim. Hala elinde duruyordu tabancasA�. “Sen bir kadA�n katilisin ve benim biricik kuzumu, canA�mA�, hayatA�mA�,kardeAYimi katlettin. A�ntikamA�nA� alacaAYA�m senden,” dedi ve silahA� yA?zA?me doAYrulttu. Kalp atA�AYlarA�m artA�k odada yankA�lanacak hale gelmiAYti. BoAYazA�mdan geA�en yutkunma son yutkunmam olacak idi. Sonum bA�yle olmamalA�ydA�. “Dur bir dinle ben yapmadA�m! Sana yemin ederim ben yapmadA�m. Masum birisini vuracaksA�n. AraAYtA�rmadan dinlemeden. Sana yemin ederim ben yapmadA�m.”

A� A� A� A�KapA� aA�A�ldA� bir anda. Gencer odaya daldA�. “GA?ldeniz Amirim yapmayA�n!”

A� A� A� A�Bu kez silah Gencer’e dA�ndA?. “Sen karA�AYma.” Bu emir Gencer’i pek alA�koymadA� belli ki. Gencer yaklaAYmaya baAYladA� ellerini aA�arak. “Amirim sakin olun prosedA?r bu deAYil. Azimdi sizin hakkA�nA�zda suA� duyurusunda bulunmadan silahA� belinize koyun ve prosedA?rA?ne uygun yapalA�m.”

A� A� A� A�”ArkadaAYA�n bir katil, bir cani Gencer Amirim,” dedi GA?ldeniz. Silah tekrar bana dA�ndA?. “UmarA�m cehennemde cayA�r cayA�r yanarsA�n.”

DuyduAYum son ses kA?A�A?cA?k odada yankA�lanan bir patlama sesi oldu.

gA�lge – yayA�n 7

7

UyanA�AY

A� A� A�A�A�A�A�ki gA?n sonra bir cuma gA?nA? A�AYlen vakti telefon A�aldA�. Arayan Aydeniz idi. A�A�imde bir kA�pA�rtA� hissettim yine istemsizce. Telefonu aA�tA�m.

A� A� A� A�”Efendim kiminle gA�rA?AYA?yorum?”
“Yani kA�zA�m seninle geA�iciyim demenin baAYka yolu mu bu?
“Yok ya konuAYmaya renkli baAYlama A�abalarA� diyelim.”
“HA�A�, anladA�m. Senden ses A�A�kmayA�nca ben arayA�m dedim.”

A� A� A� A�Bir utanA� duygusu bedenimi kaplamA�AYtA�. Sonra gerA�ekten arayanA�n uzundur ben olmadA�AYA�mA� anladA�m. Hemen bir bahane bulma A�abasA�na girip konuAYmayA� devam ettirdim.

A� A� A� A�”Ya haklA�sA�n, ama inan yeni iAYleri kovalamaktan kafamA� normal yaAYantA�ma veremedim. NasA�l kendimi affettirebilirim?”
“O zaman iAYte sana fA�rsat. Bu akAYam ablam AYehir dA�AYA�na seminere A�A�kacak. E ben de pek yalnA�z kalmak istemiyorum.”

A� A� A� A�Bu davet iA�in beklentide olduAYumu sanmA�yordum ama konuAYmanA�n nereye gideceAYi beni AYimdiden sabA�rsA�zlA�AYa iteklemiAYti. BA�yle hissederken Aydeniz konuAYmasA�nA� devam ettirdi.

A� A� A� A�”AkAYam beni bir yemeAYe A�A�kartA�rsA�n artA�k.”
“Bir saniye. Senin bence telafi etmen gerekirdi son gidiAYinden A�nce,” diyerek A?stA?nlA?AYA? ele geA�irdim bir anda.
“Aa, doAYru unuttum ben onu. HaklA�sA�n ya. O zaman aynA� yerde saat yedide buluAYalA�m mA�? Yemek filan yeriz.”

A� A� A� A�Tabi ki bu teklifi geri A�evirmeyecektim.

A� A� A� A�”Zaman A�ok deAYiAYti be,” dedim. “ArtA�k kA�zlar teklif etmeye baAYlamA�AY. Eh hadi kabul edeyim bari A�ok yokuAYa sA?rmeden.” Aydeniz telefonda minik bir kahkahadan sonra “DeAYerlendir bunlarA� bak baAYkasA� olsa yapmam,” dedi.
“Kendimi de A�zel hissettim artA�k mutlu mutlu A�alA�AYabilirim,” diyerek beklediAYi bir karAYA�lA�AYA� verdim belki de.”

A� A� A� A�O gA?n saatin ilerlemeyesi tuttu. Saniyeler saniyeliAYinden vazgeA�ti farklA� role bA?rA?ndA?. Ama sonunda o vakit gelirken aracA�mA� yine B&C’ye sA?rdA?m. Bu defa ben A�nce gittim. Ben vardA�ktan yirmi dakika sonra yani saat tam yedide geldi Aydeniz. Bu defa daha bakA�mlA� daha derli toplu gelmiAYti. A?stA?nde aAYA�r olmayan ama sade de denilemeyecek bir makyaj vardA�. SaA�larA�nA� dA?zgA?nce topuz yapA�lmA�AYtA� ve etrafA� arayan gA�zlerle iA�eriye girdi. Beni gA�rdA?. AyaAYa kalktA�m ve geldiAYinde kA?A�A?k bir yanak yanaAYa temastan sonra sandalyesine oturttum onu. A�antasA�nA� yanA�na koydu ve sohbete giriAYtik. Ufak bir “NasA�lsA�n?” ve “A�AYler nasA�l?” muhabbetinden sonra Aydeniz’e geA�en defa ayrA�lA�AY sebebini sordum. O da bana Kaan’A� nasA�l bulduAYunu anlattA�. Kaan’A� diyorum A�A?nkA? biliyordum Kaan’A�n cesedine gittiAYini. A?rkA?tmA?AYtA? Kaan onu. A�ster istemez de gA?lA?msetti bu durum beni. MesleAYindeki toy gazeteci kA�zA�mA�z bu durumdan etkilenmiAYti. “KorkunA�” ve “temiz” sA�fatlarA�ndan sonra sA�ra yemekleri sA�ylemeye geldi. Tercihini tereyaAYlA� et A�eAYidi yemekten yapan Aydeniz’e ben de peynirli bir tavuk yemeAYiyle eAYlik ettim. Sohbet sonrasA�nda eski koyuluAYunda olmadA�. Belli ki A�ekinceler paylaAYA�yorduk ama bir yandan da bu A�ekincelerin sadece kendime has olmasA� gerektiAYini dA?AYA?nA?yordum. A�A?nkA? lise dA�nemimizden kalma “Merve’lere gidiyoruz,” kliAYesi bu kez bana karAYA� “Ablam seminere gidiyor,” olarak deAYiAYtirilmiAY idi. Ne yapmam gerektiAYini bilememekte hakkA�m vardA�. Ama bunu Aydeniz umursamadan susuyordu. BakA�yordu. Bazen bakA�AYlarA�nA� yakaladA�AYA�mda saA�ma sapan bir sohbet aA�A�yordum. Sonunda aklA�ma ablasA�nA� sormak geldi.

A� A� A� A�”Ablan ne iAYle uAYraAYA�r ne yapar? Ailenden hiA� bahsetmedin. EAYer A�zel deAYilse dinlemek isterim.”

A� A� A� A�Bu soru karAYA�sA�nda Aydeniz masada doAYrulmuAYtu. A�yice yaklaAYtA� masanA�n A?zerine eAYilerek. “Sana bir sA�r vereyim mi?”

A� A� A� A�”Ver.” Sesim meraklanmA�AYtA�.
“Benim ablam var ya. Bir dedektif.”
“NasA�l yani?”
“Sherlock Holmes, Hercule Poirot. Bunlar gibi. Dedektif.”

A� A� A� A�A�ster istemez kA�llandA�m. Benim gibi bir adamA�n bir dedektifin kardeAYi hem de gazeteci bir kardeAYiyle bu tip konularda beraber olmasA� sA�kA�ntA� yaratabilirdi. Bu dA?AYA?ncemi sanki okumuAY gibi davrandA� Aydeniz. Devam etti konuAYmaya ve cilveli bir AYekilde, “Ne oldu korktun mu?” dedi.

A� A� A� A�”Yoo, korkmadA�m niye korkayA�m ki?
“Korkma zaten. Dedektif dediysek de biraz abartmA�AY olabilirim. Kendi halinde bir araAYtA�rmacA� aslA�nda bA�yle ilginA� senaryolarA� kovalar filan.”
“Gazeteci mi?”
“HayA�r. Ama hukuksal A?stA?nlA?AYA? biraz daha ekstralarA� olan bir meslek gazeteciliAYe gA�re.”
“Polis mi o zaman?”
“DeAYil. Dedektif. KA�tA? adamlarA� takip ediyor filan.”
“Dalga geA�mesen. Ciddi soruyorum.” Sesimde AYakayla karA�AYA�k ciddiyeti farketti ve dalgacA� bir tavA�r sergiledi.
“Peki ciddileAYiyorum. A�hA�m… Benim ablam aslA�nda…”
“Yemekleriniz geldi efendim!”

A� A� A� A�Garson mA?kemmel bir yerde bA�lmA?AYtA?. A�stese bu kadar gA?zel bA�lemez. A�AYin ilginA� tarafA� Aydeniz yemeAYin gelmesiyle beni unutmuAY ve yemeAYe gA�mA?lmA?AYtA?. SonrasA�nda ise bu kadar iAYtahlA� yiyen bir kadA�nA�n yemek yemesini bA�lmek bana pek akA�l karA� gelmedi. Ben de yemeAYime baAYladA�m ve konu orada kapandA�. Muhtemelen bu kA�zA� arkadaAYlarA�m gA�rse derdi ki , “aynA� senin kA�z versiyonun, senin gibi yemek yiyor, hiA� etrafA�na bakmA�yor ve yemek yerken baAYka AYeye dikkat etmiyor.” HaklA� da olurlardA�. Yemek yerken hiA� bana dikkat etmedi. HiA� hem de. Yemekler bitti. Hesap A�dendi. A�AY kilit noktaya geldi. Buradan sonra ne yapA�lacaktA�. Daha doAYrusu ben bunu nasA�l soracaktA�m. SanA�rA�m Aydeniz’e de aynA� A�ekince yerleAYmiAY olmalA� ki ona da bir sessizlik A�A�ktA?. Sonra cesaretimi topladA�m. O zor soruyu sordum.

A� A� A� A�”Azimdi plan program ne?”
“Ya aA�A�kA�asA� ben AYA�yle hayal ettim. YarA�n haftasonu iki A?A� bira alA�rA�z kendimiz iA�in. A�AYte cips filan. Sende gA?zel filmler vardA�r diye tahmin ediyorum. Sana gideriz. Ama sarkA�ntA�lA�k yapmaya kalkA�AYA�rsan valla oyarA�m.”
Son cA?mledeki iAYveli AYaka aslA�nda ciddiyetten uzaktA�. Kabul ettim teklifini. BiralarA� aldA�k. AraA�tan indik ve apartmanA�n kapA�sA�ndan girdik.

A� A� A� A�Anahtarlarla evin kapA�sA�nA� aA�tA�ktan sonra Aydeniz ayakkabA�larA� A�A�kartA�p A�ok sA�kA�AYtA�m diye tuvalete koAYmayA� denedi ama yarA� yolda durup tuvaleti gA�stermemi bekledi. Sonra o gidince ben de neredeyse yeni sayA�lan “L” biA�imi koltuAYumu dA?zenledim. Uygun bir film seA�tim ve onu televizyona yansA�ttA�m. Aydeniz de A�ok gecikmeden gelmiAYti. MutfaAYa geA�ti. “Hadi ben biralarA� getireceAYim sen de hazA�rla filmi,” dedi. Elinde iki AYiAYe bira ile geldi ve birini A�nA?me koydu. DiAYerini ise elinde tutuyordu. YanA�ma oturdu. BirazcA�k sokulgan bir AYekilde. BirasA�nA� yudumlamaya baAYladA�. Cesaretine ise AYaAYkA�nlA�kla AYahit oluyordum. “BaAYlatA�yorum tamamsan,” dedim. Onay verdi ve film baAYladA�.

A� A� A� A�Gaspar NoA� yA�netmenliAYinde IrrA�versible filmi olmuAYtu seA�imim. Dikkatimi tamamen filme vermeye A�alA�AYtA�m. Biramdan soAYuk soAYuk yudumlamak belki de hararetimi alA�yordu o yA?zden biraz hA�zlA� iA�tim sanA�rA�m. Tek biradan bir AYey olmazdA� ama daha filmin onbeAYince dakikasA�nda biraz baAYA�m dA�nmA?AYtA?. Tam ikinci birayA� almak iA�in kalktA�AYA�mda Aydeniz ayaAYa kalkA�p, ” Bekle ben getiririm cips getireceAYim zaten,” diye iA�eri girdi. GeldiAYinde cips tabaAYA� doldu ve ben ikinci biramA� yudumlamaya baAYladA�m. A�kinci biranA�n yarA�sA�na geldiAYimde ise artA�k baAYA�m kontrolA?nA? kaybetmiAY halde dA�nA?yordu. BaAYA�mA� Aydeniz’e doAYru yaslamaya A�alA�AYtA�m. Son hatA�rladA�AYA�m AYey “Aydeniz ben iyi deAYilim galiba,” oldu.

A� A� A� A�Bir masada yatA�yordum. SA�rtA�mdan vuran soAYuk bedenimdeki A�A�plaklA�AYA� ele geA�irmiAYti. GA�zlerim kapalA�ydA� ama etrafA� gA�rebiliyordum gA�z kapaklarA�mA�n iA�inden. BulanA�k yA?zler etrafA�mda toplanmA�AY beni inceliyorlardA�. BakA�AYlar masadan daha soAYuk daha inciticiydi. Beyaz A�AYA�AYA�n altA�nda bir sA?rA? el bana doAYru uzanA�yor ama dokunamA�yor gibiydi. FelA�li gibiydim hareket edemiyordum. Sesim A�A�kmA�yor boAYazA�mda baAYA�rtA�lar soluk bir yutkunma olarak kalA�yordu. Eller uzanA�rken uzaktan bir kadA�nA�n bana doAYru yaklaAYtA�AYA�nA� gA�rdA?m ayaklarA�mA�n arasA�ndan. AdA�m adA�m topuklarA�nA� yere vura vura bana yaklaAYtA�. KulaklarA�mA� zangA�rdatan bu topuk sesi ayaklarA�mA�n ucuna kadar geldi. Durdu. Bir el ayaAYA�ma dokundu. SA�caktA�. AteAY ve enerji veriyordu bedenime. El, ayak parmaklarA�mdan yukarA� tA�rmanmaya baAYladA� hafif bir dokunuAYla. Kademe kademe her ilerleyiAY ile vA?cudum bu sA�caklA�AYa alA�AYA�yordu. A�nce dizlerime, sonra uyluAYuma ve kasA�klarA�mA�n iA�inden belime gelmiAYti. GA�AYA?slerime tA�rmandA�kA�a A�sA� artA�yordu. Boynuma ilerledi bir mA?ddet orada kaldA�. Sonra diAYer yandan masanA�n A?stA?ne A�A�ktA�. Boynumu okAYayan eller bana rahatlA�k vermiAYti. O rahatlA�kla kendimi bA�raktA�m. ZararsA�zdA�. Eller bir anda soAYumaya ve boAYazA�mA� sA�kmaya baAYladA�. GittikA�e gA�rtlaAYA�ma sarA�lan bu ellere sahip yA?z bir anda deAYiAYmeye kA�sa dalgalA� saA�lA� bir erkeAYe dA�nA?AYmeye baAYladA�. Daha da fazla sA�kA�yordu her saniye. Ellerimi debelenmek iA�in vuramA�yordum bile. ArtA�k ciAYerlerim de debelenmeyi bA�raktA�. Ve kendimi gecenin ortasA�nda derin ve gA?A�lA? bir nefesle ter iA�inde yastA�ktan kalkarken buldum.

A� A� A� A�UyandA�AYA�mda ise iA�inde bulduAYum hal dehAYet vericiydi. Elimde nereden geldiAYini bilmediAYim ve A�eliAYinde kan olan bir bA�A�ak durmaktaydA�. Tam elime oturtulmuAYtu. SaAY elime. UyuduAYumu bilmesem ben kullandA�m diyebilirdim ama nasA�l olmuAYtu bu? Kan, bA�A�aktan kA�yafetime bulaAYmA�AY ve koltuAYa akmA�AYtA�. Yerlerde kan damlalarA� vardA�. ArtA�k kurumaya yakA�n ve loAY A�AYA�k altA�nda yatak odasA�nA� iAYaret eden bir iz gibi duruyorlardA�. Yerimden bir miktar tereddA?t ve panik halinde kalktA�m. BA�A�ak ise elimde her tehlikeye karAYA� sA�kA� sA�kA� duruyordu. Yatak odamA�n kapA�sA�nA� yavaAY ve sessizce araladA�m. Yatakta boyuna uzanmA�AY durumda bir siluet vardA�. IAYA�AYA� aA�tA�m. SonrasA�nda ise aA�mamayA� diledim. Aydeniz A?zerinde kA�yafetleri ile kanlar iA�inde yatA�yordu. Yatak tamamen kan revan iA�indeydi. Yatak odasA� bir mezbahane olarak kullanA�lmA�AYtA�. Bir insan mezbahanesi. A�A?nkA? Aydeniz’e biraz daha yaklaAYtA�kA�a bir hayvan gibi boAYazlandA�AYA�nA� farkettim. Derince kesilmiAYti boAYazA�. Yerler, yatak, aynalA� dolap ve duvarlarA�n bazA� yerleri AYerit halinde kana bulanmA�AYtA�. Ben ise ne yapacaAYA�mA� bilmiyor, ilk kez korkuyordum.

gA�lge – yayA�n 6

6

Eksik ParA�a

A� A� A� A�Hepimiz kendimize yaslanacak bir yer bulmuAY EsenboAYa’nA�n dA�AY hatlar A�A�kA�AY kapA�sA�nA�n A�nA?nde duruyorduk. Akay “ben iA�eri geA�iyorum lan yoruldum, zaten fosur fosur sigara iA�iyorsunuz” diyerek isyankar bir AYekilde x-ray cihazA�na doAYru ilerledi. Daha Rusya’dan gelecek uA�aAYA�n inmesine 20 dakika kadar bir mA?ddet vardA�. Saat akAYam yirmi ikiye yaklaAYmasA�na raAYmen beklenmedik bir kuru kalabalA�k vardA�.

A� A� A� A�”A�akmaAYA�nA� versene benimki cebimde deAYil, arabada kaldA� heralde.”

A� A� A� A�Ender’e A�akmaAYA�mA� uzattA�ktan sonra Gencer girdi.

A� A� A� A�”YanA�nda herifin kA�z kardeAYi de varmA�AY. ” Gencer ve Ender bakA�AYtA�ktan sonra konuAYma sA�rasA� bendeydi heralde diyerek lafa baAYladA�m. AA�A�kA�asA� dA?AYA?ndA?AYA?m AYeyler iA�in de gA?zel fA�rsat oldu bu.

A� A� A� A�”Aynen, kA�z mecbur kaldA�. YazA�k oAYlum deli doluydu bu kA�z be. HatA�rlA�yor musunuz lan sA?rekli bir yerde fotoAYrafA�mA�z olurdu sayesinde. KaA� yA�l geA�ti A?stA?nden? KA�z mutluluAYu orada buldu dedik orada da herif A�ldA?. Neyse gelince bir AYey demeyin de AYimdi zaten moralsizdir bir de biz mal gibi suratA�na bakmayalA�m. AkAYam Akay’da kalacaklar deAYil mi?”

Ender yanA�tladA�.

A� A� A� A� “Akay’da kalacaklar da A�nce bir yemek yiyelim buradan gidip bir an A�nce. Zaten AYimdi aA� gelirler bir de ben bilirim Sinem’i AYimdi onu sofraya oturt sabaha kadar kalkmaz deli gibi A�zlemiAYtir ve tabi ki kardeAYiniz Ender bunu dA?AYA?ndA? ve ve ve tahmin edin nereye gidiyoruz?”

A� A� A� A�A�kimiz aynA� anda “KebapA�A� Cengo” diye baAYA�rdA�k ve sonra insanlarA�n bakA�AYlarA� arasA�nda A?A�A?mA?z birbirimizi tebrik eder gibi saA�ma sapan sarA�ldA�k. Eski gA?zel gA?nler geri dA�necek miydi acaba eksik parA�amA�z da gelince. Bu sarA�lma sadece bir provaydA� belki de. DiAYer yandan bu akAYam karnA�mA�z doyacaktA�. Gencer havaya girmiAY olacak ki “Lan bir dal da bana paslanA�za.” diyerek Ender’in sert bakA�AYlarA� arasA�nda paketinde kalan son iki daldan birisine uzandA�. Ender elini A�nde sabit tutup diliyle bakA�AYlarA�nA� tercA?me etti. “Allah belanA� versin ancak sigaram kalmadA�AYA�nda otlanA�n amA�na koyum bir gA?n de gelip kardeAYim al buyur bir paket benden demeyin.” Gencer kafasA�nA� kaldA�rA�p Ender’e gA?lerek “AAYkolsun lan bir sigaranA�n lafA�nA� mA� yapA�yorsun?” dedi. Bunun ardA�ndan, Ender hemen yA?zA?ne o yavAYak sA�rA�tA�AYA�nA� verip “KardeAYim ayA�p ediyorsun olur mu kA�peAYin olsun.” dedikten sonra bir anda sessizce ama Gencer’e duyuracak AYekilde “Gavat.” diye seslendi. GA?lA?AYmelerden sonra iA�eri girme faslA� gelmiAYti. Gencer de sigarasA�nA� iA�tikten -bize gA�re mundar ettikten- sonra iA�eri girdik. Ekrana bakarak uA�aAYA�n iniAYini beklemeye baAYladA�k.

A� A� A� A�Dakikalar dakikalarA� kovaladA� ve Sinem yanA�nda kA?A�A?men bir kA�zla kapA�dan gA�rA?ndA?. AdA�m adA�m bize doAYru geliyorlardA�. A�A�kA�AY kapA�sA�ndan dA�AYarA� A�A�ktA�ktan itibaren Sinem ve Ender birbirlerine koAYarcasA�na yA?rA?dA? ve dolu dolu bir sarA�lma gerA�ekleAYtirdiler. Sinem’in yanA�ndaki kA?A�A?men kA�z etrafa dikkatli gA�zlerle bakmakla yetindi. Hissettirmeden izlemeye baAYladA�m onu. A�A?nkA? bu dikkat yabancA� bir yere gelmiAY olma dikkati deAYildi. GA�zleri bir AYeyler arA�yordu. Kendi kendime kuruntu yaptA�AYA�mA� dA?AYA?nmek istedim. SarA�lma sA�rasA� bendeydi. Sinem son harfleri uzatarak teker teker adlarA�mA�zA� sA�yleyip sarA�lmA�AYtA� bize ve aynA� uygulama bana da yapA�ldA�. YA?zA? uzaktan canlA� olsa da, yakA�ndan, ciddi anlamda sA�kA�ntA�lara maruz kalmA�AY ama bunlardan kurtulmuAY bir lahit gibi duruyordu. O ise bize iA�inde kalan pA�rA�ltA�lA� sevinA�lerinden gA�stermeye devam ediyordu. YanA�ndaki kA?A�A?men kA�z herkesle tokalaAYmA�AYtA�. Yine en son ben onunla tokalaAYmA�AYtA�m ve elini tuttuAYumda kA?A�A?men bir kA�zdan beklenmeyecek bir AYekilde sA�kmA�AYtA� ve gA�z gA�ze geldiAYimizde ikimizin gA�zbebekleri bir kalkan gibi A�arpA�AYmA�AYtA�. Bu kA�zda gizli bir AYey olduAYunu altA�ncA� hissim artA�k baAYA�rA�yordu. TokalaAYma faslA� bittiAYinde konuAYmalarA�ma dikkat etmem gerektiAYini anladA�m. Kendimi gA?vende hissetmiyordum. Herkes normal ama ben deAYildim ve normal olmayanA� normalden ayA�rmayA� kendimden biliyordum. Azimdi yA?zA?nde tatlA� ince bir tebessA?m olan bu kA?A�A?men rus kA�zA� aslA�nda iA�erde baAYka birisi idi. TebessA?mA? ise sadece diAYlerini saklamak iA�indi. Sinem kA�zA� tanA�tmaya hazA�rlandA�.

A� A� A� A�”GenA�ler Galina’ya merhaba deyin. Vasilyev’in kA�z kardeAYi ve bana da bA�raktA�AYA� emanet. Dikkat edin A�ok zekidir. Galina tanA�AYtA�n mA� sen de benim arkadaAYlarA�mla?” Sinem her zaman herkese olduAYu gibi sevecendi. Galina ise onu taklit etmeye A�alA�AYtA� ve bozuk bir aksanla;

A� A� A� A�”Evet, Sinem Abla tanA�AYtA�m hepsiyle.”

A� A� A� A�”A�yi bakalA�m hadi nereye gidiyoruz ne A�smarlA�yorsunuz bana?”

A� A� A� A�Ender , “Ya kA�zA�m o kadar Rusya’da kaldA�n ama AYunu RusA�a deAYil de Karadenizli gibi sA�yle be.” DuyduAYumuz ses eksiAYi tamamlamA�AYtA�.

A� A� A� “Nereye gidiyoz ne A�smarlA�yonuz bana hadi bagayum gidelum bari.” GA?lA?AYmelerle A�A�ktA�k alandan.

A� A� A� A�Akay’A�n karavanA�nda herkes konuAYurken ben dikkatimi Galina’ya verdim. Ama o hiA� konuAYmadA� gece soru sorulmadA�AYA� sA?rece. TA�kanana kadar yedik hesabA� da Ender’e yA?kledik.

A� A� A� A�Gecenin sonunda parA�alar yerine oturmuAYtu eksiksiz bir AYekilde lakin bir sorun vardA�. O da bu parA�alarda kimsenin farkedemediAYi bir A�A�kA�ntA�ydA�.A�SonrasA�nda ise bu A�A�kA�ntA� elini iA�inde bulunduAYumuz yapbozun A?stA?nde gezdirenlerin parmaAYA�na batA�p kanatacaktA�.

Ertesi gA?n tekrar toparlanmak iA�in Sinem’in baskA�larA� iAY gA�rdA?. Bu defa benim evimde herkesi A�aya davet etmek zorunda kaldA�m diyebilirim. Ender muhtemelen daAYA�nA�k evi dolayA�sA�yla bizi davet etmedi ya da buna A�ekindi. A�te yandan Akay’A�n sA?perlA?ks dairesi o gA?n ailesi tarafA�ndan iAYgal edilecekti. Gencer ise muhtemelen akAYam kendisine ve Birsel’e ekstra iAY A�A�kmasA�n diye pek gA�nA?llA? olmadA� bu iAYe. E yeni gelen misafirin de evine gidilmeyeceAYinden iAY bana kaldA�. Yenimahalle’de A�ok da bA?yA?k olmayan zemin kat daireme herkesi davet etmek bana dA?AYmA?AYtA?. GA�rA?ntA?de pek bA?yA?kA�e olmasa da balkon hepimizi aAYA�rlamaya yetecek kadar bA?yA?ktA?. Azefika Abla’ya ufak bir iki hazA�rlA�kta bulunmasA� iA�in ricada bulunmuAYtum ki saAYolsun kA�rmadA�. Ancak muhtemelen ertesi gA?n daAYA�nA�k bir balkon bulacaAYA�nA� bilerek kA?A�A?k homurtular A�A�kardA�. AkAYamA�na varA�rken Ender telefonla beni aradA�.

A� A� A� A�”Alo n’aptA�n?”

A� A� A� A�”A�yidir iAYteyim. Sende durumlar ne?”

A� A� A� A�”A�yi ben de. AkAYam Sinem’i ben alacaAYA�m da kaA�ta gelelim?”

A� A� A� A�”Sekiz gibi filan gelin iAYte. Ekstra bir AYey yok.”

A� A� A� A�”TamamdA�r.”

A� A� A� A�Telefonu kapatA�rken, evde, Azefika Abla’nA�n bile bulamayacaAYA� gizli arkadaAYlarA�mA�n yerini kontrol etmek iA�in iAYten erken A�A�ktA�m. OrasA� iyice gizlenmiAY ve profesyonel bir araAYtA�rma dA�AYA�nda bulunamayacak AYekilde kamufle edilmiAYti. Tabi ki yatak altA�nda deAYildi burasA�. Annemin portresinin arkasA�nda da deAYildi elbette. Buralar ilk baAYta bakA�lacak yerlerdi baAYA�ma herhangi bir iAY geldiAYinde. BurasA� banyodaki gA�mme dolabA�n iA�inde fayans kaplanmA�AY gizli bir bA�lmeydi ve sadece telefonumdan girilen A�zel bir AYifre ile aA�A�lA�yordu. Bizzat bunu uAYraAYarak ben yapmA�AYtA�m. AA�A�kA�asA� kimsenin de bu AYifreyi bilerek gireceAYini dA?AYA?nmediAYimden sadece bana A�zel idi orasA�. HoAY, yeri bile kim bilebilirdi ki. TA?m kontrollerimi yaptA�ktan sonra ev misafirleri aAYA�rlamaya hazA�rdA�. Saat sekize beAY vardA� ki kapA� A�aldA�. Birsel A�nde Gencer arkada kapA�da idiler. Birsel elinde bir kek kalA�bA� tutmaktaydA� ve Gencer de elinde bir poAYetle duruyordu. “HoAYgeldiniz” diyerek elimden geldiAYince tA?m candanlA�AYA�mA� takA�nmaya A�alA�AYtA�m. A�zellikle Birsel’e karAYA� bunu yapmam lazA�mdA�. AA�A�kA�asA� Gencer’den her zaman daha gA�zA? aA�A�k gelirdi. Bu yA?zden daha iyi polis olacaAYA�nA� da dA?AYA?nA?rdA?m sA�ra sA�ra. SonuA� olarak o da bir kadA�ndA�. Gencer’le de kapA�da tokalaAYA�p yanak yanaAYa verdik. AslA�nda onlarA�n ilk gelmesi iyi olmuAYtu. Sahneden kalkan eserim acaba hala etkili miydi onlar A?zerinde yoksa sA�radan bir cinayet mi olmuAYtu? Bunu A�AYrenmek istiyordum iA�ten iA�e. KapA�da Birsel’e kek iA�in teAYekkA?r ederken Gencer’den de poAYeti aldA�m. Onlara balkonu gA�sterip “AzA�yle geA�in lA?tfen?” diyerek ardlarA� sA�ra eAYlik ettim. Balkonda sandalyeler ve sehpa hazA�rdA�. “Siz oturun AYunlarA� bA�rakA�p geleyim” dedikten sonra elimi boAYaltA�p yanlarA�na dA�ndA?m. “E nasA�lsA�nA�z genA�ler iAY gA?A� nasA�l?” diyerek klasik bir baAYlangA�A� yaptA�m. Gencer, “iyi iAYte ya iAY gA?A� sende haberler asA�l,” deyince “Ne haberi oAYlum aynA� tas aynA� hamam,” diye geA�iAYtiriverdim. Bu lafA�n aAYzA�ma oturduAYunu hissettim. AynA� sohbet Birsel’le de geA�tikten sonra eleAYtirileri alma vaktim gelmiAYti ama aA�A�kA�asA� bir sA?rprizle karAYA�lacaAYA�mA� bilmiyordum. GerA�ek anlamda sA?rprizden bahsediyorum. Gencer birazcA�k A�ekinerek lafA�na baAYladA�.

A� A� A� A�”YiAYit sana bir AYey soracaAYA�m. Ama beni yanlA�AY anlama tamam mA�? BugA?n biz buraya biraz da bu soruyu sormak iA�in geldik.”

Birsel’in boynu eAYilir gibi oldu sonra gA�zlerini kaldA�rA�p bana baktA�. A�ncelenme baAYlamA�AYtA�. Bu kez bu kadA�n Gencer yerine beni inceleyecekti. Gencer devam etti.

A� A� A� A�”Bu Kaan Cankanat var ya hani…” diye girdi. Yapay heyecanA�mA� tetikledi bu cA?mle demek isterdim ama istemsizce heyecanlandA�m. Lakin yakalanma korkusu ile deAYil. Bilakis eserimin etkilerini dinleyeceAYim dA?AYA?ncesi ile…

A� A� A� A�”Evet. Azu A�lA? doktor. SA?per cerrah…” Dalga geA�me tonum Gencer’in yA?zA?nde anlamsA�z bir gA?lA?msemeye sebep olmuAYtu. KonuAYmaya devam etti.

A� A� A� A�”He o iAYte. AdamA� araAYtA�rA�rken gittiAYi okullara baktA�k. Ama biraz fazla baktA�k A�ocukluAYuna indik.” GA?lA?mseme devam etti. “Adam Adana Anadolu Lisesi’nden mezun olmuAY. Sen de sanki oradan olduAYunu sA�ylemiAYtin. Mezuniyet yA�lA�n ne senin?”

A� A� A� A�Ciddi anlamda AYok etkisi yaratmA�AY olan bu sorunun, bA�yle damdan dA?AYer gibi sorulmasA�nA� beklemiyordum. Eserimle ilgili doAYal heyecanA�m burada kendini bir yapaylA�k silsilesine bA�raktA�. Bir mA?ddet beklediAYimi farkettiAYimde hA�zlA�ca cevap verdim.

A� A� A� A�”2010. Niye ki ? TanA�yor muymuAYum?”

A�ok yanlA�AY bir sA�z sA�ylediAYimi farkettim. BugA?n, bu hafta, bu ay, belki bu yA�l sA�ylediAYim en kA�tA? cA?mleydi bu.

A� A� A� A�”TanA�dA�AYA�nA� nereden A�A�kardA�n ki? TanA�dA�AYA�nA� sA�ylemedin. TanA�yor musun ki? GA�rdA?AYA?nde tanA�rdA�n tanA�san. Yani eAYer arkadaAYA�nsa falan, yakA�nsan A�A�kartA�rdA�n.”

Gencer bu lafA�ndan sonra beni dikkatli sA?zmese de Birsel deliyordu. Ben ise bakmA�yordum ona. Gencer devam etti. “AyrA�ca adam da 2010 mezunu. Biraz zorlasan zihnini A�A�kartabilir misin?”

A� A� A� A�Balkonun dA�AYA�ndaki beton bloklara gA�zA?mA? kA�sA�p bakarak dA?AYA?nA?r gibi yaptA�m. A� A� A� A� A� A� A� A� A� A� A�”A�A�kartamadA�m AYu an. Ama biraz daha dA?AYA?nsem belki bulurum.” Kaan Cankanat… GerizekalA�, aptal, pislik… Sen sessizce A�A?rA?meye baAYlamA�AYken toprak altA�ndan bile beni rahatsA�z ediyorsun. “A?zgA?nA?m bulamadA�m,” dedim baAYarA�sA�zlA�AYa uAYramA�AY bir edayla. Gencer, “Neyse boAYver ya seni rahatsA�z etmedi umarA�m soru. Ya da yanlA�AY anlamadA�n beni umarA�m,” telkini ile lafA�nA� sonlandA�rdA�. Birsel lafA� aldA� ondan. “Bu aralar evde, iAYte arabada bu adamA�n adA�nA� duyuyorum hep Gencer. Bak buradan da bir bilgi A�A�kmadA� boAYa da YiAYit’i karA�AYtA�rdA�k bu iAYe. LA?tfen sakin ol biraz. Elbet bir yerden A�A�kar bir AYey.” KonuAYma sA�rasA� artA�k bende olmalA�ydA�. DeAYilse bile ben A?stA?me aldA�m. “Ya yok benim iA�in problem deAYil, size bilgi saAYlayabilseydim keAYke ama gerA�ekten hatA�rlamA�yorum.” Bal gibi hatA�rlA�yorum, o iAYrenA� sesini o kA?A�A?k kara yA�lan gA�zlerini, o konuAYmalarA�nA�, tiksindirici hareketlerini. Hepsine son verdim ve bir pisliAYi temizledim. Mutluluk AYu an benimdir. “Ama hatA�rlarsam bilin ki haber veririm.”

A� A� A� A�A�A�erden kapA� zilinin sesi geldi. SanA�rA�m bu zil gergin ortamA� bozup biraz neAYelendirmeye A�alA�AYacak insanlar tarafA�ndan A�alA�nmA�AYtA�. Evet. Sinem ve Ender kapA�da arkalarA�nda da Galina ile beraber gelmiAYlerdi. Sinem iA�eri atlar gibi girdi. GirdiAYi gibi durdu. “Oha be! YaAYadA�AYA�n yer dA?zenli. A�nanamA�yorum sana,” dedikten sonra boynuma sarA�ldA�. Her sarA�lmasA�nda yaptA�AYA� saAYa sola salA�nmalarA� ise aynen yerinde duruyordu. ArdA�ndan Galina girdi iA�eriye. Sakince tokalaAYtA�ktan sonra kA�sa bir merhabalaAYmadan sonra benimle gA�z kontaAYA�nA� kopardA�. YabancA� yere geliAYinin heyecanA�na baAYlA� olarak elini hA�zlA� A�ektiAYini dA?AYA?ndA?m. KA�z bildiAYin soAYuktu genel olarak. SoAYukluk olarak deAYil de resmiyet olarak gA�rmek daha iyi olurdu. Ben de bunu tercih ettim. ArdA�ndan Ender’le de Gencer’le geA�irdiAYim evreleri geA�irdim. Sinem kapA�da herkesin girmesini beklerken bana A�antasA�ndan bir hediye A�A�kardA�. KA�rmA�zA� bir kaAYA�t ile paketlenip A?stA?ne mavi kurdele kondurulmuAY bu dikdA�rtgen prizma AYeklindeki kutu acaba neydi ki? A�ok zaman kaybetmeden teAYekkA?r edip paketi elime alA�p aA�tA�m. A�A�i su ve yapay, kA?A�A?k, beyaz, kara benzeyen AYeylerle kaplA�, bir bina A�ehresi iA�eriyordu. BinanA�n zemininde St. Petersburg yazA�yordu. “KA?A�A?k bir ev hediyesi…” derken kA?A�A?k, ciyaklama vari bir gA?lA?cA?k attA�. Tekrar teAYekkA?r edip onlara balkona kadar eAYlik ettim. Akay bugA?n olamayacaktA� aramA�zda A�A?nkA? A�nceden de belirttiAYim gibi ailesi tarafA�ndan zaptedilmiAY durumdaydA�. Bu durumda kadro tamamlanA�nca herkes balkonda toplandA� ve derin bir sohbet baAYladA�. Oradan buradan ne varsa gereksiz, hepsi konuAYuldu ve bunlarA� her zamanki gibi neAYeli hale getirdik. Gencer bir ara “KaAYA�t var mA� la bir batak atak?” giriAYimini Birsel’in bakA�AYlarA� ile “VazgeA�tim bir bardak daha A�ay alayA�m ben.” diyerek geri A�ekti. Dikkatimi Galina’ya vermiAYtim ama bakmA�yordum ona. KA�z gece boyu “NasA�lsA�n?” sorularA� dA�AYA�nda konuAYmadA� diyebilirim. Sinem lavaboya kalktA�AYA�nda o da ona takA�ldA� ve yine aramA�zda bir sohbet geA�ti. Lakin sohbeti bu kez Birsel baAYlatmA�AYtA�. “KA�zA�n TA?rkA�esi yok mu?” Gencer ise yanA�tlamakta gecikmedi. “Var da bayaAYA� kA�rA�k A�ok konuAYamadA�AYA� iA�in utanmA�AYtA�r.”

A� A� A� A�Tekrar Sinem ve Galina gelene kadar konuAYma olmadA�. Lakin lavabodan sonra Galina’nA�n yA?zA?nA? hiA� bana bakarken gA�remedim. Herkese baktA� ama o bana bakmadA�. Ya da bakamadA�. A�AYin ilginA� tarafA� o gece bana sadece iA�ten gA?lA?msemekle yetindi. O da gecenin sonunda. KapA�dan A�A�karken. Sadece gA?lA?msedi. DudaklarA�nA� normalden daha fazla incelterek gA?lA?msedi.

gA�lge – yayA�n 5

5

A�AYbaAYA�

A� A� A� A�Pazar gA?nA?nA? geride bA�rakmA�AY ve haftabaAYA� sendromunu yaAYamak iA�in yataktan doAYrulmuAY halde uyandA�m. Bir karAYA�mdaki dolap aynasA�na bir de yerdeki halA�nA�n desenlerine bakarken buldum kendimi. HalA�nA�n desenleri uykumun az olduAYu her gecenin sabahA�nda ilk uyandA�AYA�m zaman ilgimi A�ekerdi. BA�yle olmuAYtu A�ocukluAYumdan beri. DA�rt beAY dakika bA�yle durduktan sonra kafamda bir flaAY patladA�. BugA?n eserimle buluAYma gA?nA?mdA?. Bir anda uykum daAYA�ldA�. A�A�plak ayakla odadaki banyoya girip hA�zlA� bir duAY aldA�m. Hava soAYuk olmasA�na raAYmen bedenim, yA?zA?m, avuA� iA�lerim ateAYle harlanA�yor gibiydi. HA�zlA� bir hazA�rlanma evresinden sonra evimden A�A�karken Gencer’i aradA�m. A�ki A�almadan sonra telefon aA�A�ldA�. Bir kadA�n aA�tA�.

A� A� A� A�-Alo, YiAYit, gA?naydA�n.

A� A� A� A�A�ok geA�meden Birsel’in sesini aldA�m. Afyonum tam patlamamA�AYtA�. Bunu belli etmeden aynA� sA�caklA�kla karAYA�lA�k vermeyi denedim.

A� A� A� A�-GA?naydA�n Birsel. Gencer oralarda mA�?

A� A� A� A�-Burada burada A�A�kacak hazA�rlanA�yordu. HayA�rdA�r bir sA�kA�ntA� mA� var?

A� A� A� A�-Yok ya bugA?n geziye A�A�karacaktA� beni sizin oralarda da.

A� A� A� -Allah Allah, nereden A�A�ktA� ki AYimdi?

A� A� A� KA?A�A?k bir gA?lme sesi ile konuAYmasA�nA� sonlandA�rdA�. SA�z Gencer’deydi.

A� A� A� -Ne var lan sabah sabah?

A� A� A� -Sana da gA?naydA�n, ne zaman beni geziye gA�tA?rA?yorsun? A�ok heyecanlA�yA�m. LA?nepark diyen sA?mA?klA? bir A�ocuk gibi atA�yor kalbim.

A� A� A� A�-Ya YiAYit sabah sabah yapma bari AYunlarA�. A�AYleden sonra gidelim. Sabah bA?roda olacaAYA�m ben. Hala organize diye bana kilitliyorlar. Hepiniz bana kilitleyin aAYzA�na sA�A�ayA�m zaten.

A� A� A� A�-Lan git memurlarA�na artistlen kesin sizin bA?roda AYiAYko bir memur vardA�r, sabah ona A�at. Saat birde emniyetteyim A�AYlen. Haberin olsun.

A� A� A� A�-A�yi gel amA�na koyum gel. Derdine sA�A�ayA�m, sen de gel. Emniyet emniyet deAYil mevlana dergahA�na dA�ndA? zaten.

A� A� A� A�-Ben de seni seviyorum. Hadi Birsel ablaya da selam sA�yle.

A� A� A� A�at. Surata kapattA�m telefonu. Bu adamA� geA�miAYten beri bu tip kA?A�A?k AYeylerde sinir etmeyi seviyordum. A�ok ciddiye alA�yordu bazA� AYeyleri hala ama bundan en A�ok Ender faydalanA�yordu. A�AYleden sonraki eAYlenceye mental olarak da eleAYtirel olarak da hazA�rdA�m. Zaman sanki akmA�yordu ve akmasA� iA�in heyecanA�mA� azaltmaya karar verdim. A�alA�AYtA�AYA�m binanA�n kapA�sA�nda etrafa gA�z gezdirirken bir sigara ateAYledim.

A� A� A� A�Kafada at gA�zlA?AYA? gibi gA?neAY gA�zlA?klerini takmaktan asla vazgeA�meyen, solgun sarA�nA�n saA�larA�nda her daim hakim olduAYu sA�zde iAY kadA�nlarA� yine topuklarA�nA� beton zemine vurarak benim ses algA�mA� daAYA�tA�yordu. A�oAYunu tanA�mA�yordum ama onlar A�nA?mden geA�erken iA� sesimle eleAYtirip yerden yere vuruyordum. AnlamsA�z bir zevk alA�yordum. Ofise A�A�kA�p bilgisayarda haberlere bakmak istedim. A�ok geA�meden A�nA?me bir haber A�A�ktA�. BaAYlA�kta A�ldA?rA?len doktorun bir mafya cinayetine kurban gittiAYi anlatA�lA�yordu. A�A�eriAYine bakmadA�m. Bakma ihtiyacA� duymadA�m. A�A?nkA? yazanA� da yA�neteni de bendim. Sakince A�AYleni beklemeye baAYladA�m.

A� A� A� A�Saat 12:45’te emniyet genel merkezindeydim. Gencer kapA�dan A�A�ktA�. KoAYar adA�mlarla yaklaAYtA�.

A� A� A� A�”Hadi gel. Birsel’i aradA�m sA�yledim. Bizi bekliyor. Niye diye sorarsa kendin aA�A�klarsA�n. Sabah birAYey sormadA� bana ama sana soracaktA�r.”

A� A� A� A�”Sorun deAYil lan amacA�m sadece biraz deAYiAYik AYeyler gA�rA?p merakA�mA� gidermek.”

A� A� A� A�”YiAYit adamA�n baAYA�na dert olan iki AYey vardA�r. Merak ve ya…”

A� A� A� A�”Gencer Komiserim!”

A� A� A� A�Sert bir ses adeta Gencer’in aAYzA�ndan A�A�kacak AYeyi aAYzA�na tA�ktA�. DuyduAYum en tok en sert ve en otoriter kadA�n sesiydi annemden sonra. Gencer de bunu hissetti ki solundan gelen sese hA�zlA� bir refleksle kulak verdi.

A� A� A� A�KadA�n, tokayla sertA�e tutturulmuAY at kuyruAYunu sallaya sallaya yanA�mA�za geldi. TopuklarA� zemini deliyordu topuklu ayakkabA� giymemesine raAYmen. A�A�imden bir ses uzak durmam gerektiAYini sA�yledi. Gencer’in ise bA�yle bir AYansA� yoktu.

A� A� A� A�”Buyrun komiserim.”

A� A� A� A�”Komiserim Cuma gecesi iAYlenen cinayet hakkA�nda bazA� bulgular var. MA?sait olduAYunuzda mA?mkA?nse ofisimde konuAYabilir miyiz? Ya da sizin ofisinizde?”

A� A� A� A�”Tabi ki olur. A�ki A?A� saate ben gelirim sizin AYubeye.”

A� A� A� A�Gencer adeta itaat etmiAYti. Ama iA�indeki posta koyma arzusunu ben bile uzaktan hissedebiliyordum. KadA�n fazla uzatmadA� konuAYmayA�. “Bekliyorum.” dedi ve arkasA�nA� dA�nA?p gitti. Hem sA�z hem de fiziksel olarak otoriter duruyordu. A�nA?ne A�A�kacak her AYeyi parA�alayacak gibiydi yA?zA?. HiA� gA?lmeden bana belli belirsiz bir bakA�AYA�ndan sonra uzak durduAYum iA�in bir kez daha rahatlamA�AYtA�m.

A� A� A� A�”Vay vay vay emir demiri kesermiAY. Postan hayA�rlA� olsun kim bu abla?” Standart klasik YiAYit’in yapay piA� konuAYmasA� idi bu.

A� A� A� A�”Cinayet BA?ro Amiri kevaAYe. Emrinde A�alA�AYmak istemezdim. Feminist midir nedir erkek memurlar bundan AYikayetA�i bile olamayacak kadar korkuyorlar. Merkez gA�revi bana atadA� ama bu da araAYtA�rma filan yapA�yor. MeraklA� Melahat biraz ama A�ok da etrafA�na renk vermez.”

A� A� A� A�”Azimdi senin bA�yle konuAYtuAYunu duysa? KopartA�r heralde.”

A� A� A� A�”Kopartmakla kalmaz aAYzA�ma sokar A�yle dolaAYtA�rA�r.”

A� A� A� A�YirmibeAY otuz dakika sonra KeA�iA�ren’de Adli TA�p Kurumu’nun A�nA?ndeydik. Gencer bu esnada Birsel’i aradA�.

A� A� A� A�”Alo canA�m biz binanA�n A�nA?ndeyiz nereden bizi alA�rsA�n?”

A� A� A� A�KA�sa bir sA?renin ardA�ndan, “tamam park edip geliyoruz insene sen de.” dedi Gencer. A�ok sA?rmeden park edip Birsel’le buluAYtuk. A�nlA?AYA? ile karAYA�ladA� bizi. Laf aramaya da koyuldu gecikmeden.

A� A� A� A�”HayA�rdA�r YiAYit sen niye bA�yle AYeylere merak saldA�n canA�n mA� sA�kA�ldA�?

A� A� A� A�”Valla sA�kA�ldA�. Ya merak ediyordum zaten bA�yle AYeyleri. E insanA�n arkadaAYA� da polis olunca yengesi de adli tA�pA�A� olunca aklA�ma geldi fA�rsat bu fA�rsat dedim.”

A� A� A� A�Birsel samimiyet gA�rA?nce biraz yumuAYar gibi oldu. “Ya normalde emniyet ve tanA� teAYhis dA�AYA�nda aA�mamA�z yasak ama sana bir istisna yapabiliriz madem merak ettin. YalnA�z belirteyim iA�eriye sadece artA� onsekizler girebiliyor.”

A� A� A� A�Gencer’in niyeyse gereAYinden fazla gA?lmesi Birsel’de olumlu etki bA�raksa da bende sadece kA?A�A?k bir hahaha etkisi bA�raktA�. Bu esnada koridorlarA� geride bA�rakA�p hA�zlA�ca yA?rA?yorduk. CamlA� bA�lmeler bir amerikan dizisinden fA�rlamA�AY gibi gA�rA?nA?yordu. AsansA�re bindik. Birsel bir Gencer’e bir de bana bakA�yordu ne olduAYunu anlamaya A�alA�AYA�rmA�AY gibi. Tehlike sezmediAYini muziplik yapmaya baAYladA�AYA�nda anladA�m.

A� A� A� A�”HazA�r mA�sA�n? Bak tekrar uyarA�yorum artA� onsekiz.”

A� A� A� A�”HazA�rA�m hazA�rA�m. Hadi bana biraz ceset gA�sterin.” Belki abartA� kaA�mA�AY olabileceAYini dA?AYA?ndA?AYA?m bu cA?mle Gencer’in dikkatinden kaA�madA�.

A� A� A� A�”Hasta bu herif vallahi canA� sA�kA�lA�yor bak dedim bunu everelim diye dinlemedi kimse beni. HayA�r eskisi gibi deAYilim sakalA�m da var.”

A� A� A� A�BA?yA?k bir heyecanla soAYukA�a bir odanA�n iA�ine geldik. Birsel eldivenlerimizi verdi. CerrahmA�AYA�asA�na geA�irdi kendininkini. Bu esnada saA�larA�nA� toplarken, Gencer’le ben iA�eriye ilk adA�mA�mA�zA� attA�k. Birden A�ok soAYuk dolap bir arada duruyordu. Hepsi ceset dolu hepsi ayrA� bir tiyatro ayrA� bir oyun. Ama ben bir akbaba deAYildim, ben sadece avA�mA� gA�rmeye gelmiAYtim ve sunumum iA�in eleAYtiriler almaya.

A� A� A� A�Birsel A�nA?mA?zden yA?rA?dA?. Cebinden bir anahtar A�A�kardA� ve kilidin sesi duyuldu. Ciddi anlamda ses A�A�kartan bir AYangA�rtA�yla dolap kapaAYA� A�nA?mA?ze doAYru aA�A�ldA�. YA?zA? kapatA�lmA�AY ceset A�nA?mdeydi. A?A� gece A�nce A�nA?mde kanlA� canlA� nefes alan adamA�n son hali benim yaptA�AYA�m resitalle sunulmuAYtu bu ekibe. Birsel A�rtA?yA? kaldA�rmak iA�in hamle yaptA�AYA�nda elini tuttum.

A� A� A� A�”Ben aA�abilir miyim?” AzaAYA�rdA� Birsel. “Tabi.” dedi sadece.

A� A� A� A�AmacA�m ne AYovdu ne de bir dikkat A�ekme.. Ben sadece kendi tiyatromun perdelerini kendim aA�mak istedim. A�rtA?yA? tek elimle yavaAYA�a kaldA�rdA�m. Odadaki A?rpertici soAYuk benim cehennemimin ateAYinin harA�ydA� sadece. A�ylece yatA�yordu orada kA�vA�rcA�k saA�larA� ve aplak suratA�yla cansA�z beden. Mor ve beyaz karA�AYA�mA� A�lA? bir surat vardA� karAYA�mda. A�rtA?yA? kaldA�rA�nca sevimli dostlarA�mA�n izleri gA?n yA?zA?ne A�A�ktA�. TemizlenmiAY ve gA�rsele uygundular. KafamA� Birsel’e A�evirdim cesedin kafasA�nda dolaAYA�rken.

A� A� A� A�”Dokunmamda bir sakA�nca var mA�?”

A� A� A� A�”TA?m araAYtA�rmalar tamamlandA� ama yine de cesedin bA?tA?nlA?AYA?nA? bozucu hareket yapma.”

A� A� A� A�”AnlaAYtA�k. Sadece yA?zA?nA? incelemek istiyorum biraz. AdA� nedir?”

A� A� A� A�”Kaan Cankanat.”

A� A� A� A�”BaAYka bilgisi var mA�?”

A� A� A� A�Gencer araya girdi. “Neyi merak ediyorsun?”

A� A� A� A�”Necidir ne iAY yapar bildiAYin hikayesi iAYte ya.”

A� A� A� A�”Adam doktor. A�AYinde de iyi bir doktor. Daha doAYrusu bir genel cerrah.”

A� A� A� A�Dalga geA�me sA�rasA� bendeydi diye dA?AYA?ndA?m kimse dalga geA�memesine raAYmen. “Kendisinin daha iyi cerrah olduAYunu dA?AYA?nen birisi heralde bunu kanA�tlamA�AY.” A�stemli ve bilinA�li sA�rA�ttA�m bu kez. Birsel devam etti.

A� A� A� A�”A�yleyse de temiz A�alA�AYmA�AY. A�ki kurAYun sadece. Pek cerrahiye denemez buna ama belki de A�yle gA�rebiliriz.” SonrasA�nda ben devam ettim.

A� A� A� A�”E ne dA?AYA?nA?yorsunuz. Adam resmen elinize teslim eder gibi cinayet iAYlemiAY. Balistikte filan birAYey A�A�kmadA� mA�?”

A� A� A� A�”A�A�ktA� ama yetersiz. A�ki kurAYun iki tane aynA� tip tabancaya ait. Susturucu takmA�AY. Ne ses ne soluk. Yara izlerine bakA�lA�rsa vermeye A�alA�AYtA�AYA� mesaj var. Rastgele sA�kA�lmA�AY mermiler deAYil.” SertA�e aAYzA�nA� aA�tA� Birsel bunun A?stA?ne. A�AYte orada duruyordu ve bu Kaan’A�n leAYi A�A?rA?yene kadar da duracaktA�. Ne kadar mA?kemmel ve kalA�cA� bir eser bA�raktA�m diye geA�irdim iA�inden. Birsel devam etti. “Cinayetleri sevmem YiAYit hem de hiA� sevmem ama her kimse kendini oldukA�a iyi gizlemiAY birisi. Bize pek iAY dA?AYmedi. ArtA�k iAY emniyetin. Bu yA?zden dA?n gece baAYladA� biraz uykusuzluk.” DA�ndA?m Gencer’e.

A� A� A� A�”A?zmesene lan kA�zA�.” Gencer bana A�ok bA�yle anlamlA� bakmazdA� ama bakA�AYlarA�ndan susmam gerektiAYini anladA�m. Son bir kez cesedin yA?zA?ne elimi gA�tA?rdA?m. GA�zlerini aA�tA�m. GA�z bebekleri bana bakana kadar zorladA�m. “Dikkat et” uyarA�sA� gecikmedi. Ama gA�z gA�ze geldik cesetle. TA?m iAYrenA�liAYimi takA�narak sA�rA�ttA�m yA?zA?ne. TA?m diAYlerimi gA�sterdim. BakA�AYlarA� hissediyordum etrafA�mda. Dikkatli gA�zler beni tanA�mlamaya A�alA�AYA�yordu. KafamA� yukarA� kaldA�rdA�m. “Bir saniye” diyerek kA?A�A?k bir zaman iznini de kopardA�m onlardan. YukarA�dan beni izliyorsa cesedinin altA�mda kA�vrandA�AYA�nA� gA�rmeliydi o lanet herif. Bu eski hikayeyi sonsuza dek kapatmanA�n vakti gelmiAYti. GA�zlerini serbest bA�raktA�m. Kulak arkasA�nA� inceliyormuAY gibi eAYildim yanA�na. Hareketlerim tamamen normal gA�rA?nmek zorundaydA� etrafA�mdaki seyircilere.KulaAYA�na eAYildim, perde kapanmadan A�nce son fA�sA�ldayA�AYA�mdA� bunlar.

A� A� A� A�Kaan Cankanat… Seni gerizekalA�… Azimdi sA�yle hangimiz av hangimiz avcA�? Hangimiz A�lA? ve hangimiz kalA�cA�…

A� A� A� A�Yapay ve ifadesiz yA?zle, sA�ra adli tA�bbA� terk etmeye gelmiAYti. A�AYin en basit kA�smA�. A�ok da sA?rmedi.